கதை கேளு..! கதை கேளு..! தடுப்பூசி கதை கேளு....!

ராபர்ட் லட்லமின் The Hades Factor கதை, மூன்று ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தமே இல்லாத, வெவ்வேறு இடங்களில் நடந்த மரணங்கள், அதைத் தொடர்ந்து எழும் கேள்விகளில் இருந்து தொடங்குகிறது.  

சவப் பரிசோதனையில், அதுவரை அடையாளம் காணப் படாத ஒரு வைரசின் தாக்குதல் இருப்பதாகத் தெரிய வரவும், பிரச்சினை என்ன என்பதை ஆராய்வதற்காக  The U.S. Medical Research  Institute for Infectious Diseases (USAMRIID) மற்றும் Center for Disease Control (CDC)  என்ற இரண்டு அமைப்புக்களுக்கும் இறந்தவர்களுடைய உடலில் இருந்து எடுக்கப் பட்ட சாம்பிள் அனுப்பிவைக்கப் படுகிறது.

அமெரிக்க ராணுவத்தின் தொற்று நோய் ஆராய்ச்சிப் பிரிவில் (USAMRIID) பணியாற்றும் லெப்டினன்ட் கர்னல்  டாக்டர் ஜோனாதன் ஸ்மித் லண்டனில் ஒரு மருத்துவ மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட பிறகு, நாடு திரும்பி தன்னுடன் பணிபுரியும், தன்னுடன் காதலி சோபியா ரஸ்ஸலைச் சந்திப்பதை ஆவலோடு எதிர் நோக்கியிருக்கும் தருணத்தில், ஜோனாதன் ஸ்மித்தின் பால்ய  நண்பன் பில்லிடமிருந்து. லண்டனின்  ஒரு ஒதுக்குப் புறமான இடத்தில் சந்திக்க வருமாறு சங்கேதச் செய்தி வருகிறது. சந்திக்கும்போது, ஸ்மித், மற்றும் சோபியாவின் உயிருக்குப் பெரும்  ஆபத்து ஏற்படும் சூழ்நிலை ஏற்பட்டிருப்பதாகவும், உடனடியாக அமெரிக்கா திரும்பி, சோபியாவையும் காப்பாற்றிக் கொள்ளுமாறு அந்த நண்பன் சொல்லிவிட்டு ஸ்மித் என்ன ஏது என்று கேட்கும் முன்னரே, தன்னுடன் அழைத்து வந்திருந்த நாயுடன் மறைந்து விடுகிறார்.

என்ன ஏது என்று புரியாமல் ஸ்மித் தான் தங்கியிருந்த ஹோட்டலுக்குத் திரும்புகிற வழியில் அவரைத் தீர்த்துக் கட்ட ஒரு முயற்சி நடக்கிறது.  அவரைக் கொல்ல முயற்சி செய்தவர்களில் ஒருவனைக் கொன்றுவிட்டு ஸ்மித் தப்பித்துவிடுகிறார், ஃபோர்ட் டெட்ரிக்கில் இருக்கும் USAMRIID ஆராய்ச்சி மையத்தில் பணியாற்றும் தனது காதலியைக் காப்பாற்ற ஸ்மித் விரைகிறார்.

இங்கே லண்டனில் ஸ்மித்தைக் கொலை செய்ய ஏற்பாடு நடந்து கொண்டிருக்கும் அதே நேரம், அங்கே ஆராய்ச்சி மையத்தில் டாக்டர் சோபியா ரஸ்ஸல், அந்த இனம் தெரியாத வைரசை அடையாளம் காணும் முயற்சியில் தீவீரமாக ஈடுபடுகிறார்  பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், சோபியாவும் இன்னும் சில மருத்துவர்களும் பெரு நாட்டுக்குச் சென்றிருந்த தருணத்தில், அதே மாதிரி நோய்க் காரணிகளுடன்  பாதிக்கப் பட்ட உள்ளூர் மக்கள், ஒரு வகைக் குரங்கின் ரத்தத்தை மருந்தாக எடுத்துக் கொண்ட போது நோயில் இருந்து விடுபட்டதாகக் கேள்விப்பட்டது திடீரென நினைவுக்கு வருகிறது. அப்போது, அதைப் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டிருந்த டாக்டர் விக்டர் ட்ரெமான்ட்  என்ற விஞ்ஞானியைச் சந்தித்ததும், குரங்கு ரத்தத்தில் இருந்த ஒருவகை ஆண்டி பாடீஸ் தான் அதற்கு மருந்தாக இருக்க வேண்டுமென்றும் பேசியது நினைவு வரவே,அவரைத் தொடர்பு கொள்ள முயற்ச்சிக்கிறாள். அந்த முயற்சியே, அவளது உயிரைக் கொள்ளை கொண்டுபோகும் என்பதையோ, காதலன் ஜோனாதன் ஸ்மித்துடைய உயிருக்கும் ஆபத்து விளைவிக்கும் என்பதை அறியாதவளாக!

ப்ளாஞ்சார்ட் கெமிகல்ஸ் என்ற புகழ் பெற்ற மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனத்தின் உபதலைவராக  இருக்கும் விக்டர்  ட்ரெமான்ட், சோபியாவுடன் பேசுகையில் தனக்கு எதுவும் நினைவு இல்லை என்று மறுத்தாலும், டாக்டர் சோபியாவின் ஞாபக சக்தியைக் கண்டு கலக்கமுறுகிறார். தீர்த்துக் கட்டுவதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லை! நாடல் ஹசன் என்ற தேர்ந்த கொலையாளியிடம் சோபியாவையும், ஸ்மித்தையும் கொள்ளும் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப் படுகிறது.

அமெரிக்க ராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கும் ஃபோர்ட் டெட்ரிக்கின் கடும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளையும் மீறி, சோபியாவுக்கு ஆராய்ச்சிக் கூடத்திலேயே, அந்த கொடும் வைரஸ் ஊசி வழியாகச் செலுத்தப் பட்டு ஒரு விபத்து மாதிரி செட்டப் செய்யப் படுகிறது. சோபியாவின் தொலைபேசி உரையாடல்கள், ஆராய்ச்சிக் குறிப்புக்கள் எல்லாமே சுத்தமாக அழிக்கப் படுகிறது.

நோயின் தாக்கத்தோடு வீடு திரும்பும் ஜோனாதன் ஸ்மித் மருத்துவ மனையில் சேர்த்தும், அந்த இனம் தெரியாத வைரஸ் அவளது உயிரைக் கொள்ளை கொள்கிறது. காதலியை  இழந்த சோகத்தில், திசை தெரியாமல் தடுமாறும் ஸ்மித்துக்கு, சவப் பரிசோதனையில், சோபியாவின் உடலில் ஊசி போடப் பட்ட தடம், தடையமாக அது கொலை தான் என்று காட்டிக் கொடுத்து விடுகிறது. 


தன்னுடைய மேலதிகாரி ஜெனரல் கீல்பர்கரிடம், தனக்குத் தெரிந்த அத்தனை விவரங்களையும் சொல்லி, ஸ்மித் சோபியாவின் மரணத்துக்குப் பழிவாங்கியே தீரவேண்டும் என்று அனுமதி கோருகிறார். ஆனால், அனுமதி கொடுப்பதற்கு முன்னாலேயே கீல்பர்கரும், அந்த வைரசுக்குப் பலியாகிறார். அது கொலை தானென்றும், அதை செய்தது ஸ்மித் தானென்றும் வேட்டையாடப் படுகிற நிலைக்கு ஸ்மித் தள்ளப் படுகிறார்.   

பீட்டர் ஹோவெல், மார்டிஜெல்லர் பாக் என்ற இரண்டு நண்பர்களுடைய உதவியோடு ஜோனாதன் ஸ்மித், இந்த வைரஸ் கோளாறு ஈராக்கில் பரிசோதிக்கப் பட்டதென்பதை அறிகிறார். ரகசியமாக ஈராக்கிற்குப் பயணமாகிறார். சி ஐ ஏ அதிகாரியாக பணியாற்றும் சோபியாவின் சகோதரி ராண்டி ரஸ்ஸலை எதிர்பாராத விதமாக அங்கே சந்திக்க நேரிடுகிறது. சோபியாவின் மரணத்தைப் பற்றி தெரிந்துகொள்ளும் ராண்டி முதலில் கோபப்படுகிறாள். பிறகு சேர்ந்து செயல்படுகிறாள். தேவையான விவரங்களைத் தெரிந்து கொண்டு ஸ்மித் அமெரிக்காவுக்குத் திருபுவதற்குள், உலகின் பல பகுதிகளிலும் ஒரு இனம் தெரியாத வைரஸ் தாக்குதலுக்கு லட்சக் கணக்கான மக்கள் பலியாகிறார்கள்.

அமெரிக்காவிலும் இந்த வைரஸ் தாக்குதல் ஆரம்பிக்கலாம் என்ற நிலையில், இதற்கான மருந்தை ப்ளாஞ்சார்ட் கெமிகல்ஸ் வேறு ஒரு ஆராய்ச்சியைச் செய்து கொண்டிருந்தபோது தற்செயலாக இந்த வைரஸ் தாக்குதலுக்கும் நிவாரணமாக  இருப்பதைக் கண்டறிந்ததாகவும், அமெரிக்க அரசு ஆர்டர் கொடுத்தால் லட்சக் கணக்கான தடுப்பு ஊசி  மருந்தைத் தயாரிக்கும் தயார் நிலையில் இருப்பதாகவும் செய்தி வருகிறது. 


அமெரிக்க மக்களைக் காப்பதற்காக, கோடிக்கணக்கான டாலர்களைக் கொடுத்து அமெரிக்க அரசு இந்த மருந்துகளை வாங்க ஆர்டர் கொடுக்கிறது. அத்தோடு விடாமல், இந்த மருந்தைக் கண்டு பிடித்ததற்காக, டாக்டர் விக்டர் ட்ரேமான்ட்டிற்கு, அமெரிக்க அதிபரே நேரடியாக சுதந்திரப்  பதக்கம் என்ற உயர்ந்த விருதை வழங்கி கௌரவப் படுத்துவதற்கும்  ஏற்பாடாகிறது.

கதையின் முடிச்சுக்கள் ஒவ்வொன்றாக அவிழும் தருணங்கள் மிக சுவாரசியமாகக் கையாளப் பட்டிருக்கின்றன.

பெருவில் ஏற்படும் ஒருவிதமான காய்ச்சலுக்கு, மருந்தாக ஒருவகைக் குரங்கின் ரத்தத்தில் இருக்கும் ஆண்டிபாடீஸ் பயன் படுவதைக் கண்டறியும் டாக்டர் ட்ரெமான்ட், நோயை உண்டாக்கும் காரணியையும், நோயைக் குணப்படுத்தும் ஆண்டி பாடீசையும் தயாரித்து, நோயை பரப்பி அதற்குப் பிறகு அதற்கு மருந்தையும் கண்டுபிடித்துக் கோடிக் கணக்கில் காசாக்குகிற சதியை ஹேட்ஸ் ப்ராஜக்ட் என்ற பெயரில், அமெரிக்க அரசின் மிகப் பெரிய பதவியில் இருப்பவர்களுடைய கூட்டணியோடு உருவாக்குகிறார். 


ப்ளாஞ்சார்ட் கெமிகல்ஸ் என்ற பழமையான நிறுவனத்தின் உரிமையாளருக்குத் தெரியாமலேயே, மிக நவீனமான ஆய்வுக் கூடம், மருந்து தயாரிப்பு எல்லாம் நடக்கின்றன.

நோயை உருவாக்கும் வைரஸ்,  குறிப்பிட்ட சிலருக்கு மருத்துவ உதவி என்ற பெயரில் செலுத்தப் படுகிறது. மாற்று மருந்து ஒரு சிலருக்கு மட்டும் கொடுக்கப் பட்டு, மருந்து சரியாக வேலை செய்கிறது என்பது உறுதிப் படுத்தப் படுகிறது. மற்றவர்கள், பெரும் அவஸ்தையுடன், இன்னதென்று நிர்ணயிக்கமுடியாத காரணத்தால் சாக விடப் படுகிறார்கள். 


நோயை உருவாக்குவதற்காக  ஆண்டி பயாடிக்ஸ் மருந்து என்ற போர்வையில், நோயைப் பரப்பும் மருந்துகள் ஏராளமாக சந்தையில் விடப் படுவதும், சரியான விலை கிடைத்ததும் மாற்று மருந்தும் கிடைக்கச் செய்வதுமான மருந்துத் தயாரிப்பு  நிறுவனத்தின் சதி மோசடி இப்படியாக அம்பலமேறுகிறது.

கதாநாயகன் ஜோனாதன் ஸ்மித், ஈராக்கில் இருந்து திரும்புகிற சமயம், அவரது நண்பர்களில் ஒருவரான மார்டி எதிரிகளிடம் சிக்கிவிடுகிறார். ஆரம்பத்தில் அவரை எச்சரித்த பால்ய நண்பர் பில், இந்த சதிகாரர்களுடைய கூட்டத்தில் ஒருவர் என்பதும், தன்னுடைய நண்பனைக் காப்பாற்ற முயற்சிப்பது தெரிந்த நிலையில் அவரை வைத்தே ஸ்மித்தை வலையில் சிக்க வைக்கிற முயற்சியும் நடக்கிறது. நண்பனைக் காப்பாற்றுகிற முயற்சியில் பில் தன்னுடைய உயிரைக் கொடுக்கிறார். அதற்குப் பிறகு, ஜோனாதன் ஸ்மித் எதிரிகளை எப்படி சமாளிக்கிறார் என்பது விறுவிறுப்பான க்ளைமாக்சில் வந்து முடிகிறது.


துறை சார்ந்த புதினமாக ராபர்ட் லட்லம், இன்னொரு எழுத்தாளருடன் சேர்ந்து எழுதிய கவர்ட் ஒன் தொடர் புதினங்களாக எழுதியதில் இது முதலாவது! இதற்கடுத்த கதைகள் எல்லாம் 2001 இல் ராபர்ட் லட்லம் மரணமடைந்த பிறகு, அவர் எழுதி வைத்திருந்த குறிப்புக்களின் அடிப்படையில் இன்னொரு எழுத்தாளரும் சேந்து எழுதி வெளிவந்தவை என்பது கூடுதல் தகவல்.
 

 

இந்தக் கதைகளில் முக்கியமாக, ஒரு விஷயம் எப்படி நடக்கிறது என்பதை விட அது நம்மை எப்படிப் பாதிக்கிறது என்பதில் தான் மனிதனின் கவனம் இயல்பாக இருக்கிறத் தன்மை வெளிப்படுவதைப் பார்க்கலாம். இந்த முதல் கதை அமெரிக்காவில்  கவர்ட் ஒன் என்ற ரகசிய அமைப்பு ஏற்படுத்தப் படுவதன் பின்புலமாக இருக்கிறது. 

இந்த அமைப்பு, கதாநாயகனுக்கு இதில் எதனால் ஒரு பிடிப்பு அல்லது லட்சிய வெறி ஏற்படுகிறது என்பதை, இந்தக் கதையில், கதா நாயகனுக்கு ஏற்படும் சொந்த இழப்பு வலுவான மோடிவாக  ஆரம்பித்து, தன் உயிரையே காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய  சர்வைவல், அப்புறம் இப்படியெல்லாம் அலைய, அழ வைக்கிறவர்களின் மீது வருகிற கோபம் என்று நாடகத்தனமான லாஜிக்குடன் கதை நகர்கிறது.

இப்படி நாடகத் தனமான லாஜிக் இருந்தால் தான் ஜனங்களிடம் இன்றைக்கு எடுபடுகிறது என்பது தான் மிகப் பெரிய சோகம்!

ராபின் குக் எழுதிய சுரம் புதினத்தில் இருந்த பலவீனம் இது தான்!


The Fever கதையின் நாயகன்,  சார்லஸ் மார்டெல் ஒரு மருத்துவர். லுகேமியா என்ற ரத்தப் புற்றுநோய்க்குத் தனது மனைவியை பறிகொடுத்தவர். அதை அடுத்து புற்றுநோய்க்கு மருந்து கண்டு  பிடிக்கும் ஆராய்ச்சியில்  தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்கிறார்.  மருத்துவருடைய மகளுக்கும்அதே மாதிரியான மிக அரிதான புற்று நோய் இருப்பதைக் கண்டறிகிறார். 

ரசாயனக் கழிவை சுத்திகரிக்கிறேன் என்ற பெயரில் அந்த சிறுமி விளையாடும் இடத்தின் அருகே இருந்த சிறு குட்டையில் பென்சைன் என்ற புற்றுநோயைத் தூண்டுகிற காரணியாக இருக்கும் நஞ்சை, ஒரு மருத்துவக் கழிவை சுத்திகரிக்கும் ரசாயனக் கம்பனி தொடர்ந்து கொட்டிக் கொண்டிருப்பது தான் காரணம் என்று தெரிய வருகிறது.

தன் மகளை மருத்துவமனையின் அனுமதியில்லாமல் வெளியே கொண்டு வந்து மாற்று மருத்துவ முறையில் சிகிச்சையைத் தொடருகிறார். மருந்து ஒன்றையுமே கூடக் கண்டுபிடித்து விடுகிறார்.வில்லனாக, ஒரு மருந்துக் கம்பனி வந்து குறுக்கிடுகிறது. மருத்துவர் என்ற தகுதியையும், மகளுடைய உயிரையும் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக முயற்சிகளைச் செய்வதில்  பேராசை பிடித்த அந்த மருந்துக் கம்பனியின் விரோதத்தைச் சம்பாதித்துக் கொள்கிறார்.  

பெரும்பகுதிக் கதையில்  சார்லஸ் மார்டெல் எதன் மீதோ, எவர் மீதோ கோபத்தைக் கக்கிக் கொண்டிருப்பவராகவே சித்தரிக்கப் படுவதும், நிறைய ரசாயனக் கூட்டுப் பெயர்கள், விளைவுகள் என்று அடிக்கடி குறிப்பிடப் படுவதால், அடிப்படை ரசாயனம் அறியாதவர்களுக்குக் கொஞ்சம் கூடப் புரியாத வகையிலும், கடுமையான வார்த்தைப் பிரயோகங்களை, பக்கத்திலேயே ஒரு அகராதியை வைத்துக் கொண்டு பொருள் தெரிந்துகொண்டு படிக்க வேண்டியதாக இருந்ததும் , இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கக் கையில் எடுத்த அந்த நாட்களில் மிகவும் எரிச்சல் ஊட்டுவதாகவும், சோர்வடையச் செய்வதாகவும் இருந்தது.

ராபின் குக் மருத்துவராக இருந்து கொண்டே தன்னுடைய துறையில் நடக்கும் கொஞ்சம் அதீதமான அக்கிரமங்களை அம்பலப் படுத்துகிற வகையில் பல புதினங்களை எழுதியிருக்கிறார்.

 

ஆனால், ஊர்க் குளத்தில் ரசாயனக் கழிவைக் கொட்டிய நிறுவனம் வேண்டுமென்றே கான்சர் நோயைப் பரப்புவதற்காக அதைச் செய்யவில்லை என்று தானே சாதாரணமாகப் படிப்பவருக்குத் தோன்றும்! அதைப் போலத்தான் ஒரு மருத்துவராக இருந்தும் கூட, டாக்டர் ப்ருனோ தொடர்ந்து ஸ்வைன் ப்ளூ தடுப்பு ஊசி கண்டுபிடிக்கப் பட்டு கொஞ்ச நாட்கள் தான் ஆகிறது, அதனால் அதை விமரிசிப்பதே தவறு என்ற ஒரு விசித்திரமான வாதத்தை முன்வைத்திருக்கிறார். 

வேடிக்கை என்னவென்றால், இந்தத் தடுப்பு ஊசியைத் தயாரித்த கிளாக்சோ ஸ்மித் கிளீன் நிறுவனம், வேறு ஒரு மருந்துத் தயாரிப்பிலும் இதே மாதிரி அய்யம்பேட்டை வேலையைத் தான் செய்திருக்கிறது. வியாதியைப் பரப்பிக் கொள்ளை லாபம் சம்பாதிக்கிறது என்று ஒரு புத்தகமே எழுதப்பட்டு வெளிவந்திருக்கும் விஷயத்தைக் குறிப்பிட்டுச் சொன்ன போதிலும் கூட, மனிதர் அதையெல்லாம் ஒரு பொருட்டாகவே எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. முந்தைய பதிவுகளில் இதன் தொடுப்புக்கள் இருக்கின்றன.

இந்த வருடம் இந்தத் தடுப்பு ஊசியைக் கொள்முதல் செய்யப் போவதில்லை என்று சில மேற்கத்திய நாடுகளின் அரசுகள் முடிவெடுத்திருக்கும் நேரத்தில், அமெரிக்காவில், இந்த தடுப்பு ஊசியைக் கொள்முதல் செய்ய அனுமதி அளித்திருக்கும் செய்தியும் நேற்று அமெரிக்க Center for Disease Control(CDC) தளத்தில் வெளியாகி இருக்கிறது.

பன்றி காய்ச்சல் பீதி கிளப்பப் பட்டது 2009 ஆரம்பத்தில்! அதன் நோய்க்கூறுகளைப் பேடன்ட் செய்தது அதற்கும் முந்தைய ஆண்டில். 

தடுப்பு ஊசியின் ஆராய்ச்சி முடிவுகள் கேள்விக்குள்ளாகி, மேற்கத்திய நாடுகளில் எதிர்ப்பு இயக்கங்கள் நடந்து கொண்டிருப்பதையும் மீறி, பல பில்லியன் டாலர்கள் மருந்துத் தயாரிப்பாளர்களுக்குப் போய்ச் சேர்ந்திருக்கிறது. நெல்லுக்குப் பாய்கிற தண்ணீர், அப்படியே புல்லுக்கும் பாய்கிற மாதிரி வேறெங்கெல்லாம் போயிருக்கும் என்பதையும் இணையத்தில் வெளிவரும் செய்திகள் அம்பலப் படுத்திக் கொண்டேதான் இருக்கின்றன.
 


போபால் விஷவாயு வழக்கில் கூட நடந்த படுகொலையை நீதிமன்றம் திட்டமிட்ட படுகொலை அல்லது, அங்கே ஜனங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் செத்து மடிந்ததும், லட்சக் கணக்கானோர் பாதிக்கப் பட்டிருப்பது கண்கூடாக இருந்த போதிலும், சட்டத்தின் பார்வையில் அதைக் கொலையாகவோ, ஒரு பெரும் குற்றமாகவோ  பார்க்க முடியவில்லை என்பது தெரியும் தானே!

நாம் கூட இருக்கிற சட்டத்தின் அடிப்படையில் இவ்வளவு தான் தண்டிக்க முடியும் என்று வாதம் செய்த  ஒரு  நீதிபதியைப் போல, (நீதிபதி அஹமதி) இவ்வளவு பேர் மடிந்த விவகாரத்தை செய்தித் தாளின் ஒரு ஓரத்தில் நாலைந்து நாட்களுக்கு வந்து அப்புறம் மறந்து போய் விடுகிற சமாசாரமாகத் தானே நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம், இல்லையா!


சூடு பட்டுக் கொண்டே இருந்தும் சுரணை வராத ஊமைச் சனங்களாகவே இருந்துவிடப் போகிறோமா என்ற ஆதங்கத்தைத் தான் இந்தப் பக்கங்களில் திரும்பத் திரும்பப் பகிர்ந்து கொண்டு வருகிறேன். 




 

மருத்துவனே! முதலில் உன்னை குணப்படுத்திக் கொள்!



ஆங்கில மருத்துவம் படிப்பவர்களுக்கு முதலில் சொல்லிக் கொடுக்கப் படும் பாடம்  Physician! Heal thyself!  

மருத்துவனே! முதலில் உன்னை குணப்படுத்திக் கொள் என்பது தான்!

இங்கே சென்ற திங்களன்றும், புதனன்றும் இரு பதிவுகள் மாற்று மருத்துவத்தைப் பற்றியும் கொஞ்சம் யோசிக்க வேண்டிய அவசியத்தைத் தொட்டு எழுதியிருந்தேன். முதல் பதிவு, மாற்று மருத்துவத்தை, முழுக்க நிராகரிக்கிற ஒரு வலைப்பதிவு, ஹோமியோபதி மருத்துவத்தை ஒரு மோசடி மருத்துவமாகச் சித்தரிக்கும் கட்டுரை,  அதே தளத்தில் ஹோமியோபதி வைத்திய முறை பயனுள்ளதுதான் என்று சான்றிதழ் கொடுக்கும் ஒரு கட்டுரை இரண்டையும் கொடுத்து, வாசகர்கள் தாங்களே சுயமாக ஒரு கருத்து அல்லது விவாதத்தில் பங்கு கொள்ளட்டும் என்று கொடுத்திருந்தேன்.

திரு செந்தில்பாலன் மாற்று மருத்துவத்தில் உள்ள சில அபாயங்களைத் தொட்டு பின்னூட்டங்கள் எழுதியிருந்தார். மாற்று மருத்துவத்தில் பயன் படுத்தப் படும் மருந்துகளில் ஆபத்தான உலோகங்கள் பயன்படுத்துவது குறித்து முதல் பதிவில் எச்சரிக்கை செய்திருந்தார். எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டிய அவசியத்தை ஒப்புக் கொண்டு, அலோபதி மருத்துவத்திலும் கூட
விபரீதமான உலோகக் கலவைகள் பயன்படுத்தப் படுகிறது என்பதைத் தொட்டு, பன்றிக் காய்ச்சலுக்கு கிளாக்சோ ஸ்மித் கிளீன் நிறுவனம் தயாரிக்கும் பெண்டேம்ரிக்ஸ் என்ற தடுப்பு ஊசியில் கலந்திருக்கும் பாதரசம், அலுமினியம், தெரேமால், ஸ்க்வாலீன் போன்ற அபாயமான,  கடுமையான பக்க விளைவுகளை ஏற்படுத்தக் கூடிய உபவேதிப் பொருட்கள்  இருப்பதைக் குறித்த ஒரு கட்டுரையை எடுத்துச் சொல்லியிருந்தேன்.

பதிவரும் மருத்துவருமான திரு ப்ருனோ இந்த இரண்டு பதிவுகளையும் படித்துவிட்டுப் பார்த்துவிட்டு, நிறையக் கேள்விகளை எழுப்பியிருந்தார். ஒரு ஆரோக்கியமான விவாதம் தொடங்கி
ருக்கிறது  என்று  இன்று மாலையில் தான் பதிவர் மயில் ராவணனிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது கொஞ்சம் சந்தோஷப் பட்டுச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன். மருத்துவர் ப்ருனோ மாற்று மருத்துவத்தைக் குறித்து இன்று எழுதியிருக்கும் பதிவு, அந்த சந்தோஷத்தைப் போக்கிவிட்டது என்றே சொல்ல வேண்டும்.

இப்படி மருத்துவர் கொஞ்சம் பிறழ்ந்து எழுதியிருக்கும் ஒரு பதிவுக்கு எதிர் வினையாற்றிய இந்தப் பக்கங்களில் இருந்துதான் திரு ப்ருனோ எழுதிய பதிவையே அறிந்துகொண்டேன்.

பன்றிக் காய்ச்சல்  என்று ஊடகங்களில் பரபரப்புச் செய்தியாக வந்து  கொண்டிருக்கும் இந்தக் காய்ச்சல், இயற்கையாக உண்டானது மாதிரி இல்லை, மனிதர்களால் உருவாக்கப் பட்டது என்று அமெரிக்க மருத்துவத் துறையில் இருப்பவர்களே சொல்கிறார்கள். பாருங்கள்!





சென்ற வருடம் ஜனவரி மாத வாக்கில் இந்தக் காய்ச்சலைப் பற்றிய செய்திகள் கசிந்து வர ஆரம்பித்தன. மிகப் பெரிய உயிர்க்கொல்லி நோய் என்ற மாதிரித் தம்பட்டம் அடிக்கப் பட்டது. அமெரிக்க அரசு, இதற்காகப்  பெருத்த செலவில் கொள்முதல் செய்த தடுப்பு ஊசிகளை சென்ற வருடம் அக்டோபரில் இருந்து  வலுக்  கட்டாயமாகப் போட முனைவதாக எழுந்த செய்திகளைத் தொடர்ந்து எதிர்ப்புக்கள் கிளம்பின. அம்மை நோய்க்கு தடுப்பு ஊசி மருந்தைக் கண்டுபிடிப்பதில் முன்னணியில் இருந்த மருத்துவ விஞ்ஞானிகளே, இந்த பன்றிக் காய்ச்சலுக்கான தடுப்பூசி மிகவும் ஆபத்தானது, தங்களுடைய குழந்தைகளுக்கு இதைப் போட அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று பகிரங்கமாக அறிவித்தார்கள். இங்கே ஒரு மருத்துவர் வீடியோவில் அதை வெளிப்படையாகவே சொல்கிறார்.





வெறும் காய்ச்சலோ, பருவ காலங்களில் வரும் ப்ளூ காய்ச்சலோ, அல்லது பீதியைக் கிளப்புவதற்காகவே அனுப்பி வைத்திருக்கும் பன்றிக் காய்ச்சலோ எதுவானாலும், மனித உடல் நோய் எதிர்ப்புச் சக்தியை எந்த விதமான செலவுமின்றி, இயற்கையாகவே சூரிய ஒளி உடலில் படுவதன் மூலம் கிடைக்கும் வைட்டமின் டி மூன்றில் இருந்து ஐந்து மடங்கு கிடைக்கிறது என்பதை மருத்துவ ஆராய்ச்சியில் இருப்பவர்களே  சொல்கிறார்கள்.





இயற்கையாகவே நோய் எதிர்ப்புச் சக்தி உண்டாகி விட்டால், மருந்து நிறுவனங்கள் பிழைப்பதெப்படி!? ஒரு பீதியை கிளப்பிவிட்டால், அரசுகள் எப்படி வாரி வழங்கும் வள்ளல்களாக மாறி, மருந்துக் கொள்முதலைப் பெருத்த செலவில் செய்து, மருந்து நிறுவனங்களுடைய கல்லாவை நிரப்பும் என்பதை இந்தப் பக்கங்களிலேயே ராபர்ட் லட்லம் எழுதிய Covert One: The Hades Factor புதினத்தைத் தொட்டு எழுதிய விமரிசனத்தில் பார்த்திருக்கிறோம்!

பிரிட்டிஷ் மெடிகல் ஜார்னல், ஐக்கியநாடுகள் சபை பன்றிக் காய்ச்சல்  விவகாரத்தைக் கையாண்ட விதம் குறித்துக் கண்டனம் தெரிவித்திருப்பதைப் படிக்க இங்கே.

பன்றிக் காய்ச்சல், தடுப்பூசி என்பதே ஒரு சதி தான் என்பதை ஒரு இயக்கமாகவே நடத்திவரும் தளம் இது. இங்கே இந்த விவகாரம் குறித்து நிறையக் கட்டுரைகள் இருக்கின்றன. கொஞ்சம் படித்துத் தான் பாருங்களேன்!

போலி மருந்துகள் என்ற குறியீட்டுச் சொல்லில், இந்தியச் சூழ்நிலையைத் தொட்டு எழுதிய முந்தைய பதிவுகளையும் நேரமிருந்தால் படித்துப் பாருங்கள்.

இது அலோபதி அல்லது வேறு எந்த மருத்துவ முறையை தூக்கிப் பிடிப்பதற்காகவோ, அல்லது இழிவு படுத்துவதற்காகவோ அல்ல--நம்மைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக! ஒரு விழிப்புணர்வு வரவேண்டும் என்பதற்காக.