தேடிப்பார்த்தேன், காந்தியைத் தான் காணோம் !



"தேடிப்பாத்தேன் காந்தியத் தான் காணோம்- காந்தியத்தான் காணோம்!
ரூபாய் நோட்டில் வாழுகிறார் காந்தி!"


இந்தப் பாட்டைக் கமல் ஹாசன் சொந்தக் குரலில் பாடியிருப்பதைக் கேட்கிற தருணங்களில் பரமக்குடி வக்கீல் ஸ்ரீநிவாசன் நினைவு வரும்.


பரமக்குடி வக்கீல் ஸ்ரீநிவாசன், அந்த நாளைய காங்கிரஸ்காரர், சுதந்திரப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவாக இருந்ததாகவும் சொல்வார்கள். சுதந்திரப்போராட்டத்தில் பங்கு கொண்ட ஒரு முஸ்லிம் நண்பர் ஏதோ ஹாசன் என்று முடியும் சரியாக நினைவு வர மாட்டேனென்கிறது, அவருடைய நினைவாகத் தன்  மகன்களுக்கு வரிசையாக, சாரு ஹாசன், சந்திர ஹாசன், கமல் ஹாசன் என்று பெயர் வைத்ததாகவும் சொல்வார்கள். இந்த சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விஷயமெல்லாம் சரியாக நினைவில் நிற்க மாட்டேன் என்கிறதே!

கூகிள் ஆண்டவர் தயவில்  ஆழ்வார்பேட்டை ஆண்டவர் பற்றிய சேதியும் தேடக் கிடைத்தது:

"என் தந்தை சீனிவாசய்யங்கார் பிரபல வழக்கறிஞர்,தேச பக்தர். காங்கிரஸ் இயக்கங்களில் தேச விடுதலைப் போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு சிறைக்குச் சென்றவர்.அவருடன் சிறைச்சாலையில் ஒரே அறையில் யாகுப் ஹாசன் என்னும் முஸ்லிமும் ஒன்றாகவே தண்டனை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்பாவும் அவரும் நல்ல நண்பர்கள் . இந்து முஸ்லிம் ஒற்றுமைக்கு எடுத்துக் காட்டாக தோழமை கொண்டிருந்தனர். அவரிடம் இருந்த ஈடுபாடு காரணமாக என் தந்தை தனது
மகன்களான எங்களுக்கு சந்திரஹாசன் சாருஹாசன் கமல ஹாசன் என்று பெயர்
வைத்தார்."

சாருஹாசனின் பேட்டி தினமலர் 16.9.2001
 


சரி, பரமக்குடி வக்கீல் நினைவு எதற்காக வந்தது என்று கேட்க மாட்டீர்களா? பரவாயில்லை, நானே பெருந்தன்மையாகச் சொல்கிறேன்!


ஒரு காந்தீய வாதியாகச் சொல்லப் பட்டவர் மகனே காந்தியை இப்படி நக்கல் அடித்துப் பாட்டுப் பாடி நடித்திருப்பதைப் பார்த்திருந்தால் என்ன நினைத்திருந்திருப்பார் என்று என்னால் ஊகம் செய்ய முடியவில்லை, உங்களுக்காவது ஏதேனும் ஊகம் இருக்கிறதா, வந்து மறக்காமல் பின்னூட்டத்தில் சொல்லிவிட்டுப் போய் விடுங்கள்!


நேற்றுத் தான் சீனப் பெருமிதம் வயது அறுபது என்று பதிவெழுதினேன்! நியாயமாகப் பார்த்தால், இன்றைக்கு காந்தி ஒரு நூற்று நாற்பது என்றல்லவா தலைப்பு வைத்திருக்க வேண்டும்? எதற்காக கமல் ஹாசன் பாட்டைத் தேடித் பிடித்து, அதில் அவர் 'தேடிப்பாத்தேன் காந்தியத் தான் காணோம்-காந்தியத்தான் காணோம்னு' பாடினதை வைத்து ஆரம்பிக்க வேண்டும்?

தவிர, இன்றைக்கு காந்திக்குத் தானே பிறந்த நாள்? போதாக்குறைக்கு உன்னைப் போல் ஒருவனை வைத்து ஏற்கெனெவே தமிழ் வலைப்பதிவர்கள் கமலை வறுத்துத் தாளித்து, கை சோர்ந்து போய் வேறு வேலை பார்க்கப்போகலாம் என்று இருக்கும் தருணத்தில் இது என்ன புதுக் கமல்..சாரி..குழப்பம்?


நியாயமான கேள்வி தான் என்று ஒரு வார்த்தை இதமாகச் சொல்ல மாட்டீர்களா? போகிறது, அப்படி நீங்கள் கேட்டதாகவே வைத்துக் கொண்டு பதில் சொல்லப் பார்க்கிறேன்!


வலையில் படித்துக் கொண்டிருந்தபோது நியூ யார்க் டைம்ஸ் பத்திரிகையில் சீனப் பெருமிதம் குறித்த விவரமான செய்திக் கட்டுரைகளைப் படித்து முடித்த பிறகு, சீனாவுக்கும் இந்தியாவுக்கும் இருந்த சில ஒற்றுமைகளைப் பற்றியும், கடந்த அறுபது ஆண்டுகளில் கிடைத்த வாய்ப்புக்களைச் சீனாவும், இந்தியாவும் எப்படிப் பயன் படுத்திக் கொண்டன, என்ன நிலைமையில் தற்போது இருக்கின்றன என்ற ஒப்பீடு செய்து பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

கடந்த சில காலமாகவே எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் பக்கங்களில், காந்தியைக் குறித்த சிந்தனைகள், விவாதங்கள், நடந்து வருகின்றன. 
முடிந்துபோன ஒரு கடந்த காலமாகவும், இன்னும் ஒரு லீவு நாளாகவும் மட்டுமே இருந்து விடாமல் காந்தியைக் குறித்த விமரிசனங்கள், வெவ்வேறு விதமான புரிதல்கள் அங்கே நிறையப் படிக்கக் கிடைக்கின்றன.


ஜெயமோகன் எடுத்து வைக்கும் வாதங்கள், பதில்களைக் கவனித்தும் வந்ததில் மோகன்தாஸ் கரம் சந்திர காந்தி என்ற தனிநபர் மகாத்மா காந்தியாக வளர்ந்ததை அவருடைய பதில்கள், கட்டுரைகளிலும், மாறுபட்ட கருத்துக்கள், விமரிசனங்களை அவரிடம் கேள்வி எழுப்பியவர்கள் வார்த்தைகளிலும் ஒருங்கே படிக்கக் கிடைத்ததில்,காந்தியைப் பற்றி நான் புரிந்துகொண்டதென்ன, இங்கே நான் சந்திக்கும் நண்பர்கள், பதிவர்கள் புரிந்துகொண்டதென்ன என்பதைத் தொடர்ந்து சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த நேரத்தில். சீனக் கொண்டாட்டங்களையும் பற்றிப் படிக்க நேர்ந்தபோது, இரண்டு நாடுகளையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் புதிய சிந்தனை இழையோட ஆரம்பித்தது.

சமீப கால வரலாற்றில் மிகவும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட மனிதர் என்றால், மகாத்மா காந்தி ஒருவராகத்தான் இருக்க முடியும். ஒரிஜினலைத் தள்ளி விட்டு வேறு எவரெவரோ காந்தி என்று தன்னைச் சொல்லிக் கொள்ள முடிகிற ஒன்றே போதுமே. அப்புறம் கமல் தனது படத்தில் "தேடிப்பாத்தேன் காந்தியைத் தான் காணோம்-ரூபாய் நோட்டில் வாழுகிறார் காந்தி" என்று பாடினதை மட்டும் எதற்கு நொள்ளை சொல்ல வேண்டும்?


ரூபாய் நோட்டில் மட்டுமாவது காந்தியை வாழ விட்டிருக்கிறார்கள் என்றால், அதற்கும் ஒரு காரணம் இருக்கிறது. அந்த வட்டமான, வழுக்கைத்தலையும், பொக்கை வாய்ச் சிரிப்பும், கண்ணாடியும் என்க்ரேவ் செய்வதற்கு மிக நுட்பமாக இருப்பதால் மட்டுமே! டிசைன் செய்வதில் ஹூக்குகளைப் பயன்படுத்தியே மிக நேர்த்தியாக காந்தியின் படம் வரையப்பட்டிருப்பதைக் கொஞ்சம் கூர்ந்து கவனித்தாலே தெரியும். ஏதோ காந்திக்கு மரியாதை, அபிமானத்தில் இன்னமும் ரூபாய் நோட்டில் விட்டு வைத்திருக்கிறார்கள் என்று நம்புவது உங்கள் இஷ்டம், அவ்வளவுதான்!

காந்தியைப் பற்றி, ஒரு இடதுசாரிச் சிந்தனையாளனாக இருந்த காலத்தில், பெரிதாக ஒரு சித்திரம் இருந்ததில்லை. சுதந்திரமாகச் சிந்திக்கும்போது தான், உள்ளது உள்ளபடி அறிந்து கொள்ளவும் வாய்ப்புக் கிடைக்கிறது. அந்தவகையில், காந்தி என்ற மாபெரும் மக்கள் தலைவனை அறிந்து கொள்ளும் தருணமும் சமீபகாலமாகத் தான் கிடைத்திருக்கிறது.


கொஞ்சம் பொறுமையாக காந்தி என்ற மனிதரைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சித்தாலே, எவ்வளவு அற்புதமான மனிதர் என்பதும், தன்னுடைய மக்களை முழுமையாகப் புரிந்து கொண்ட, அவர்களுடைய பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதிலும் மிகத் தெளிவாக இருந்த ஒரே தலைவர் என்பது தெரிய வரும். குறைகள் இல்லாத மனிதர் என்று எவருமே இல்லை, ஆனால் தன்னுடைய குறைகளையும் தெரிந்து வைத்துக் கொண்டு தன்னுடைய ஜனங்களுக்கு அதனால் எந்தத் தீங்கும் நேராமல் பார்த்துக் கொள்ளக் கூடிய பக்குவமும் அவருக்கு இருந்தது.


"வைஷ்ணவ ஜனதோ" நரசி மேத்தா என்ற குஜராத்திக் கவிஞனின் பாடல் காந்திஜி விரும்பிய கீதமாகச் சொல்வார்கள். கீழே இருக்கும் யூட்யூப் இணைப்பில் காந்திஜி விரும்பிய கீதத்தைக் கேட்பதோடு, காந்தியின் உரையாடல் ஒன்றையுமே கொஞ்சம் கேட்கலாம். மைசூருக்குச் சென்றிருந்த பொது அங்கே கிராமத்து ஜனங்களைச் சந்தித்த அனுபவத்தையும், அவர்களுடைய அறியாமை, நம்பிக்கை, வாழ்க்கை முறையைப் புரிந்து கொண்ட விதத்தை இந்த உரையாலில் கேட்க முடியும்.


காந்திஜி பிறந்த நாளான இன்று, வாழ்க நீ எம்மான்! என்று வணங்குவோம்!


ஜெயமோகனின் வார்த்தைகளில், "ஆனாலும் ”பாழ்பட்டு நின்றதாமோர் பாரத தேசம் தன்னை வாழ்விக்க வந்த காந்தி மகாத்மா நீ வாழ்க வாழ்க” என என் மொழியின் நவகவிஞனுடன் சேர்ந்து கூத்தாடுவதற்கு எனக்குத் தயக்கமில்லை."

எனக்கும் தான்!



“ There comes a time in the life of every nation when it stands at the cross-roads of history and must choose which way to go. But for us there need be no difficulty or hesitation, no looking to right or left. Our way is straight and clear – the building up of a socialist democracy at home with freedom and prosperity for all, and the maintenance of world peace and friendship with all nations. ”


நாற்பத்தைந்து வருடங்களுக்கு முன்னாள், ஜூன் பதினொன்றாம் தேதி நேருவிற்குப் பிறகு யார் என்ற கேள்வி பூதாகாரமாக எழுந்த நிலையில், பிரதமராகப் பதவியேற்ற எளிய மனிதர் லால் பஹதூர் சாஸ்த்ரியின் முதல் உரை இது. நேருவைப் போல பெரிய பணக்காரக் குடும்பத்தில் பிறக்கவில்லை, அந்நிய மோகம் இருந்ததில்லை,தனிநபர் ஒழுக்கத்திலும் அப்பழுக்கற்ற மனிதர், இந்தக் குள்ளமான மனிதரா, நேருவின் இடத்தை நிரப்பப் போகிறார் என்று பலரையும் புருவம் நெரியச் செய்த தருணம் அது. ஆட்சிப்பொறுப்பில் இருந்தது சிறிது காலம் தான். ஆனால், அந்தக் குறுகிய காலத்தில் தான் எத்தகைய சாதனை?


1965 ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்காவிடமிருந்து ஏராளமான நிதி உதவி, போர்த் தளவாடங்களையும் பெற்ற மமதையில் பாகிஸ்தான், இந்த தேசத்தின் மீது தாக்குதல் தொடுத்தது. 1962 ஆம் ஆண்டு சீன ஆக்கிரமிப்பின்போது, நேருவின் கோழைத்தனம் வெளிப்பட்டதை வைத்துக் கூட பாகிஸ்தானுக்கு தைரியம் வந்திருக்கக் கூடும்.


ஆயுத பலமோ, உலக நாடுகளின் ஆதரவோ இல்லாத நிலையிலும் கூட, இந்தக் குள்ளமான மனிதர், உண்மையிலேயே தான் எவ்வளவு பெரிய மனிதர் என்பதை நிரூபித்தார். படையினருக்குக் கொடுத்த உற்சாகம், ஆதரவு, காயலாங்கடைக்குப் போட வேண்டிய பழைய ஆயுதங்களை வைத்துக் கொண்டு இந்திய ராணுவம், அந்தப் போரில் அமெரிக்க சாபர் ஜெட் விமானங்களை,பேட்டன் டாங்குகளை வீழ்த்தியதில் ஒன்று தெளிவாகத் தெரிந்தது. அரசியல் உறுதி, தெளிவான முடிவுகள், போர் உத்திகள், நவீன ரக ஆயுதங்களை விட வலிமையானவை!


17 செப்டம்பர் 1965, சீனா மறுபடியும் மறைமுகமாகப் பாகிஸ்தானுக்கு அதரவு தெரிவிப்பது போல இந்தியாவை மிரட்டிப் பார்த்தது. சீன எல்லைக்குள் இந்தியா ஆயுதங்களைக் குவித்திருப்பதாகவும், உடனடியாக அகற்றாவிட்டால், கடுமையான விளைவுகளைச் சந்திக்க நேரிடும் என்ற எச்சரிக்கையை அரசுபூர்வமான கடிதமாகவே அனுப்பியது. அவர்களுக்கும் ஒரு விஷயம் தெளிவுபடுத்தப்பட்டது. முதல் முறையாக இந்தியாவுக்கு முதுகெலும்புள்ள, தைரியமாக முடிவெடுக்கத் தெரிந்த காங்கிரஸ் பிரதமர் பதவியில் இருக்கிறார் என்பது தான் அது!


ஆம்! சீன மிரட்டலுக்குக் கொஞ்சமும் பயமில்லாமல் சாஸ்திரி முழங்கினார்.

"சீனா வேண்டுமென்றே பொய்யான தகவலைப் பரப்பி வருகிறது. சீனா இந்தியாவைத் தாக்குமானால், உறுதியுடன் எங்களது சுதந்திரத்தைப் பாதுகாத்துக்கொள்வதற்காக எதிர்த்துப்போராடுவோம். எங்களுடைய பிரதேச இறையாண்மையைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள, சீனாவின் பலம ஒரு தடையாக இருக்காது."


இந்திய வரலாற்றில், இவ்வளவு தைரியமாக வேறு எந்த ஒரு காங்கிரஸ் பிரதமரும் பேசியதில்லை! உறுதியுடன் செயலாற்றியதில்லை! இந்திரா காந்தியைச் சொல்வார்கள், இந்தியாவில் இருந்த ஒரே ஆண் என்று! அது கூட, நக்கலுக்குச் சொல்லப் பட்டது தானே தவிர உண்மையில்லை. சொந்த வாழ்க்கையிலும் சரி, அரசியலிலும் சரி, அவருக்கு இருந்த பயமே அடுக்கடுக்காகத் தவறுகளைச் செய்யத் தூண்டின என்பதே கடந்த காலம் சொல்லும் சேதி!


மறைந்த இந்தியப் பிரதமர் திரு லால் பஹதூர் சாஸ்திரி யின் நூற்றைந்தாவது பிறந்த நாளும் இந்த அக்டோபர் இரண்டு தான்!


ஒரு இந்தியக்கனவு! இது இந்திய மக்கள் எல்லோருடைய கனவாகவும் ஆகவேண்டும் என்பதற்காகவே, ஸ்ரீ அரவிந்தருடைய பிரார்த்தனையின் ஒரு பகுதியை நினைவில் வைத்துக் கொள்வதற்காக:


Mother Durga!


India, world's noblest race, lay whelmed in darkness. Mother, thou risest on the eastern horizon, the dawn comes with the glow of thy divine limbs scattering the darkness. Spread thy light, Mother, destroy the darkness.


Mother Durga!


We are thy children, through thy grace, by thy influence may we become fit for the great work, for the great Ideal. Mother, destroy our smallness, our selfishness, our fear.


Mother Durga!


India lies now in selfishness and fearfulness and littleness. Make us great, make our efforts great, our hearts vast, make us true to our resolve. May we no longer desire the small, void of energy, given to laziness, stricken with fear.


சீனப் பெருமிதத்திற்கு வயது அறுபது! தத்துவம் யாருக்கு வேண்டும்?




"நாங்கள் எழுந்து விட்டோம்! எங்களுடைய தேசம் இனி அவமதிப்பும், அவலப் படுவதுமாக இருக்காது" என்று அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் மா சே துங், சீன மக்கள் குடியரசாக அறிவித்த நிகழ்வின் கொண்டாட்டம் இது. பத்தாண்டுகளுக்கு முன்னால், பொன்விழாக் கொண்டாட்டமாக நடந்தது, இப்போது மறுபடியும் சீன அரசின் வலிமையை தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்கிற மாதிரி மறுபடி அரங்கேறியிருக்கிறது.


சீனாவின் உள்ளூர்மயமாக்கப் பட்ட கம்யூனிசம், கலாச்சாரப் புரட்சி என்று சொந்த மக்களையே லட்சக் கணக்கில் கொன்று குவித்தது, மார்க்சீய தத்துவம், சோஷலிசம் எல்லாம் இப்போது எங்கே போனது என்றே எவருக்கும் தெரியவில்லை. ஒரு உறுதியான தத்துவம், கொள்கைப் பிடிப்பில் அங்கே கம்யூனிசம் எவரிடத்திலும் இல்லை. அதைப் பற்றி அங்கே எவரும் கவலைப்படுவதாகக் கூடத் தெரியவில்லை!



ஆனால் டெங் சியாவோ பிங், காலத்திற்கேற்ற மாதிரி வரட்டுத் தத்துவம் பேசிக் கொண்டிருந்தால் மக்களுக்குச் சோறு கிடைக்காது என்பதைப் புரிந்து கொண்டு செய்த சீர்திருத்தங்கள், தங்களுடைய நாட்டு நலனை எந்த வகையிலும் விட்டுக் கொடுக்காமல், அமெரிக்க தொழில் நிறுவனங்களுக்குக் கதவைத் திறந்து விட்டதும், வேலை வாய்ப்புக்களைப் பெருக்கியதும், சீனாவை இன்றைக்கு வலிமையான அரசாக மட்டும் அல்ல, வலிமையான பொருளாதார சக்தியாகவும் உயர்த்தியிருக்கிறது.



சீனப்பெருமிதம் என்ற பெயருடன் சீனாவின் அறுபதாவது ஆண்டுக் கொண்டாட்டங்கள் பெய்ஜிங்கில் இன்று, மிகவும் கறாரான திட்டமிடுதலோடு இன்று நடக்கிறது. சென்ற வருடம், ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகளைத் திட்டமிட்டு வெற்றிகரமாக நடத்திய அனுபவம், சீன அரசின் வலிமையை உலகுக்குப் பறைசாற்றும் விதமாக, சீனப் பெருமிதம் என்ற பெரு விழாவாக சீனத் தலைநகர் பெய்ஜிங்கில், இருபத்து மூன்று லட்சம் படைவீரர்கள் அணிவகுப்புடன் ஏகக் கோலாகலமாக நடக்கிறது.

இதற்கான தயாரிப்பு வேலைகள், ஒத்திகை, பல மாதங்களாகவே, கறாரான திட்டமிடுதலின் கீழ் நடந்து வந்தன. நியூ யார்க் டைம்ஸ் பத்திரிகையில் இன்றைக்கு வெளியாகியிருக்கும் செய்திக்கட்டுரைகள், இந்தத் தயாரிப்பு, ஒத்திகை எவ்வளவு கடினமான முறையில் நடத்தப் பட்டது என்பதைச் சொல்கிறது.


படைவீரர்கள், தங்களுடைய துப்பாக்கிகளை ஒரே மாதிரியாக மணிக்கணக்கில் வைத்திருக்கப் பயிற்றுவிக்கப்பட்டார்கள். கராத்தே சினிமாக்களில் பயிற்றுவிக்கப்படுவதைப் போல, அவர்கள் ஒரே மாதிரியாகத் தான் வைத்திருக்கிறார்களா என்பதை, நூலை வைத்தி, ஊசி மூலமாகவோ, பயிற்சியாளர்கள் கண்காணித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். ஒரு மணி நேரத்திற்குக் குறையாமல் அசையாமல் நிற்கவும், அடுத்தஒரு மணிநேரத்திற்குத் தடுமாறாமலும், மூன்றாவது மணிநேரத்தில் சோர்ந்து விழுந்து விடாமலும் இருப்பதற்குப் பயிற்சி, பல மாதங்களாக நடந்தது என்று சீன அரசின் அதிகாரப்பூர்வமான செய்திப் பிரிவு க்ஸின்ஹுவா தெரிவிக்கிறதாம்!


நூலிழை பிறழாமல், 'மக்களுக்குத் தொண்டு', 'வாழ்க பெருந்தலைவரே' கோஷத்தையும் எழுப்பவும் பயிற்சி! இப்படிக் கடுமையான பயிற்சியில், சரியாகச் செயல் படாதவர்களுக்காக மன நல மருத்துவ உதவியும் கிடைத்ததாம்!


செப்டம்பர் பன்னிரண்டு தேதி வரை ஆயிரத்து முன்னூறு வீரர்களுக்கு, மன நல மருத்துவர்களின் வழிகாட்டுதல் கிடைத்ததாக அரசுச் செய்திக் குறிப்பு சொல்கிறது.


இந்த ஒத்திகையைத் தங்களுடைய மாடியிலிருந்து படம் எடுக்க முயன்ற ஜப்பானியச் செய்தி நிறுவனமான க்யோடோ நியூஸ் எஜென்சியைச் சேர்ந்த மூன்று பத்திரிகையாளர்களை, சீன ராணுவத்தினர் அடித்து உதைத்து, மண்டியிடச் செய்ததாகவும், இரண்டு கணினிகளைச் சேதப்படுத்தியதாகவும் செய்தி வெளியாகி இருக்கிறது.


BEIJING, Sept. 18 Kyodo – Chinese authorities assaulted three Kyodo News journalists in Beijing on Friday night when they were covering a rehearsal of a military parade the country will stage in the city on Oct. 1, the 60th anniversary of the founding of the People’s Republic of China.


The authorities kicked one reporter and two cameramen and hit their heads to make them knee down at a room of Beijing Hotel, which faces Chang’an Avenue that runs east to west past the Tiananmen Square area where the National Day celebrations will be centered.

The authorities, who stormed into the room around 8 p.m. without notice, destroyed two computers by throwing them out of the room to the corridor.

China’s Foreign Ministry ordered news organizations not to take photos when the country conducted a rehearsal Sept. 6, but the ministry has not issued such an order since then.

Just as the previous rehearsal, tanks, armored vehicles and missile-carrying vehicles traveled the central Beijing in the Friday event.

It will be the first time for China to hold a military parade since 1999, when it celebrated the 50th anniversary of its founding.


இப்படியான அடாவடித்தனமெல்லாம் நிறையவே இருந்தாலும்,சீனாவிடம் இருந்து நாம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியது நிறைய இருக்கிறது.

மின்தமிழ் கூகிள் வலைக் குழுமத்தில், முனைவர் நா. கண்ணன், கொரியாவில் இருந்து கொண்டு நிகழ்ச்சி முழுவதையும் தொலைக்காட்சியில் பார்த்துவிட்டு, வியந்து எழுதியதைப் படிக்க தலைப்பைச் சொடுக்கவும்  ......

/ஆரம்பம் ரொம்ப பயமுறுத்திவிட்டது. பழைய மாசேதுங் காலத்து Red Army Parade
போல் அடுக்கடுக்காய் இராணுவ தளவாடங்கள், கையில் துப்பாக்கி ஏந்திய
சிப்பாய்கள், டாங்குகள், ராக்கெட்டுகள், misseles of all sorts, விமான
அணிவரிசை. சரி மூடித்தொலைக்கலாம் என்றால், என்னதான் இருக்கிறது
அவர்களிடம் பார்த்துவிடலாமே என்று ஒரு அசட்டு ஆசை. இந்த Parade
மற்றவர்களை பயமுறுதத்தானே! ஜப்பான் வாலை சுருட்டிக்கொண்டு ஒடுங்கி
இருப்பதை கற்பனை செய்ய முடிந்தது. கடைசியில் வந்த அணு ஆயுத தடவாளங்களைப் பார்த்த பிறகு இந்தியாவும் நல்ல பிள்ளையாக நடந்து கொள்வதே விவேகம் என்று தோன்றியது. Extremely impressive parade./

ஒரு உறுதியான அரசியல் நிலைப்பாடு. எந்த ஒரு சூழ்நிலையியிலும், தேசத்தின் நலன்களை முன்னிறுத்தி மட்டுமே எடுக்கப்படுகிற அரசியல், பொருளாதார முடிவுகள்,
தொழில் நுட்பம் வேண்டியிருக்கிற அதே நேரம், கிராமங்களில் வேலைவாய்ப்புக்களை உருவாக்குவதிலும் கவனம், குறைந்தபட்ச உத்தரவாதம், கல்வி இப்படி, பலவிஷயங்களில், சீனா உறுதியோடு நின்று சாதித்ததில் இருந்து நாம் நிறையவே கற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.


அந்த நாள் என்று வரும்?