இட்லி வடை பொங்கல்! #50 Quo Vadis எங்கே போகிறோம்?

Quo Vadis எங்கே போகிறோம் என்று கேட்டுக்கொள்வது தனிமனிதனுக்கும் சரி, ஒரு சமூகமாகவும்  சரி மிகவும் முக்கியமான கேள்வி! சரியான திசையில் தான் போய்க் கொண்டிருக்கிறோமா? அதை உறுதி செய்து கொள்ளவும், அப்படி இல்லா விட்டால் சரிசெய்து கொள்ளவும் உதவுகிற ஆதாரமான கேள்வி! நம்மை அவ்வப்போது கேட்டுக் கொளகிறோமா?

  

இந்த 16 வயது குஜராத்திப் பெண் 10 வருடங்களாக முடி வெட்டிக் கொள்ளாமல் வளர்த்ததில் கூந்தல் 5 அடி 7 அங்குலமாம்! கின்னஸ் உலக சாதனையில் இடம் பெறுகிற அளவுக்கு. இதே போல 80 சாதனையாளர்கள், அனைவரும் இந்தியர்கள் 2020 இல் வெளிவரவிருக்கும் கின்னஸ் சாதனை புத்தகத்தில் இடம் பெறுகிறார்கள் என்பது என்ன மாதிரியான செய்தி? என்ன மாதிரியான சாதனை? கொஞ்சம் சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம்!

 

பிணராயி விஜயன் அரசைச் சாடுவதில் அ. மார்க்ஸ் முதலானவர்கள் குரல் எழுப்பியிருப்பது ஆச்சரியமில்லை. இவர்களைப் போன்ற உதிரிகளை நான் எப்போதுமே பொருட்படுத்தியதில்லை!  ஆனால், தனித்து நிற்கத் தெம்பில்லாத, மார்க்சிஸ்டுகளோடு ஒட்டிக் கொண்டு கேரள அரசில் அங்கம் வகித்துக் கொண்டேவலது கம்யூனிஸ்டுகள் (CPI) குரல் கொடுப்பது என்ன ரகத்தில் சேர்த்தி? அமைச்சரவையின் கூட்டுப் பொறுப்பு என ஒன்று இருப்பது தெரிந்து பேசுகிறார்களா? 

      

Expressing displeasure at the way four Maoists were gunned down in the forests near Palakkad this week by the Thunderbolt wing of the Kerala Police, the Communist Party of India (CPI) state leadership on Friday condemned the act as one that was "state-sponsored" and sought a magisterial probe. 

பூனை இளைத்ததென்றால் எலிகூட ஆத்தோரமா வாரியா என்று கேட்கிற கதையாக இடதுசாரிகளுக்கிடையிலான தோழமை, ஒற்றுமை, உறவுவிவகாரங்களும்  ஆகிவிடும் என்பதற்கு கூட்டணி அரசில் அங்கம் வகித்துக் கொண்டே வலது கம்யூனிஸ்டுகள், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை மறைமுகமாக சாடியிருப்பது ஒரு உதாரணம். அவர்கள் அரசியல் அது என்பது வேறு விஷயம். 

இந்த விஷயத்தில் நான் முன்னிலைப்படுத்த விரும்பும் ஒரே விஷயம் அமைச்சரவையின் கூட்டுப் பொறுப்பு என்பது மட்டும் தான். இப்படி ஒரு விஷயம் இருப்பதை அறிந்து வைத்திருக்கிறீர்களா? 

இந்த 39 நிமிட விவாதத்தைப் பகிரலாமா வேண்டாமா என்று   இரண்டு நாட்களாக யோசனை செய்து விட்டு, கொஞ்சம் தாமதமாகப் பகிர்கிறேன். நாடாளுமன்றத் தேர்தல் சமயத்தில் மட்டுமல்ல,  இடதுசாரிகள், பாமக, விசிக முதலான உதிரிகளை முற்றொட்டாகப் புறக்கணிக்க வேண்டும் என்பதைத் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருவதை இங்கே வரும் நண்பர்கள் நினைவு வைத்திருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன். திருமா இங்கே சில ஒப்புதல் வாக்குமூலங்கள் மாதிரிப் பேசுகிறார்.விசிக மாதிரி உதிரிகள், களைகளாக இருந்தென்ன லாபம்?  மறுபடி யோசிக்க வைக்கிற விவாதம்.

மீண்டும் சந்திப்போம்.                                                        

வைகோ முடிவு--ஒரு அரசியல் தற்கொலை.....?

சட்டப்பேரவைத் தேர்தலை புறக்கணிப்பது என்ற மதிமுகவின் முடிவு தனக்கு வருத்தமளிப்பதாக அதிமுக பொதுச்செயலர் ஜெயலலிதா தெரிவித்துள்ளார்.இதுதொடர்பாக வைகோவுக்கு அவர் இன்று எழுதியுள்ள கடிதத்தில் இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளார் என்று கூறப்படுகிறது."உங்கள் கட்சியின் செயல்பாட்டை முடிவு செய்யும் அனைத்து உரிமையும் உங்களுக்குத்தான் உள்ளது. எனினும், உங்கள் சகோதரி என்ற முறையில் உங்கள் மீதான மதிப்பு அப்படியே உள்ளது. கூட்டணியில் ஏராளமான கட்சிகள் இருப்பதால் நீங்கள் கேட்ட தொகுதிகளை ஒதுக்க இயலவில்லை. ஒரு மூத்த அரசியல்வாதி என்ற முறையில் இச்சூழ்நிலையை நீங்கள் புரிந்துகொள்வீர்கள் என நம்புகிறேன்." என்று ஜெயலலிதா அந்த கடிதத்தில் கூறியுள்ளதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. இப்படித் தினமணிச் செய்தியைப் பார்த்த பிறகு தோன்றியவை இவை!

ஹரகிரி என்றொரு ஜப்பானிய வார்த்தை! தற்கொலை செய்து கொள்வது என்று அர்த்தம். செப்புக்கு என்று சொல்லப்படும்போது ஒரு மதநம்பிக்கையில் தன்னுயிரைத் தானே மாய்த்துக் கொள்வது என்ற அர்த்தத்தில் வரும்.

அதிமுகவின் இடப்பங்கீட்டை ஏற்றுக் கொள்வதில்லை, வருகிற தேர்தலில் போட்டியிடப் போவதுமில்லை என்று வைகோவும், மதிமுகவும் நேற்றைய ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் எடுத்த முடிவு, "ஒரு அரசியல் தற்கொலை" தான் என்று தோன்றுகிறது.செப்புக்கு என்றபடி, ஒரு  கொள்கைக்காகத் தியாகம் செய்கிற வகையில் இதைப் பார்க்க முடியவில்லை. கையாலாகாத்தனம், ஆற்றமாட்டாமையின் வெளிப்பாடாகவே இந்த முடிவு இருக்கிறது.

அவர் சொல்லியிருக்கிற காரணங்கள்,ஒன்று கூடப் புதிது அல்ல! ஏற்கெனெவே திரும்பத்திரும்பச் சொல்லப்பட்டது தான்....  

அப்படியானால் உண்மையான காரணங்கள்........?

சென்ற தேர்தலில், இரண்டு சீட்டுக்களுக்காக திமுகவுடன் உறவை முறித்துக் கொண்டு, சிறையில் அடைத்த ஜெயலலிதாவை அன்பு சகோதரியாக வர்ணித்து அதிமுக கூட்டணியில் இணைந்ததை ஜனங்கள் நினைவு வைத்துக் கொண்டிருக்கப்போகிறார்களா என்ன என்று நினைக்கலாம்.

முப்பத்தைந்து இடங்களில் போட்டியிட்டு, வெல்ல முடிந்தது வெறும் ஆறே இடங்கள்! அப்படி வெற்றி பெற்றவர்களில் மூன்று பேர் உடனடி ஆதாயங்களுக்காகத் திமுகவுக்கு ஓடிப்போனதைத்தடுக்க, தவிர்க்க முடியாத தலைவராக வைகோ மறுகி நின்றது அவருக்கே மறந்து போயிருக்கலாம்!

சீனியாரிட்டி அடிப்படையில் தான் சீட்டு பேரம் இருக்கும், வாங்குகிற ஓட்டுக்களைப் பொறுத்து அல்ல என்று நம்புகிற,அரசியல் அரிச்சுவடி கூடத் தெரியாத "அரசியல் அப்பாவியாக"  வைகோ இருப்பதால் கூட இருக்கலாம்! இங்கே வலைப்பதிவுகளில் ஐந்து நாட்களாக, வைகோவை அரசியல் அனாதை என்று பச்சையாகச் சொன்னது போலச் சொல்ல எனக்கு மனம் வரவில்லை!

பொதுவாக உணர்ச்சிவசப்படுகிற, உணர்ச்சி ததும்ப உரையாற்றுகிற அரசியல்வாதிகள் கடைசியில் அரசியல் தற்கொலைக்குத் தூண்டப் படுவது தவிர்க்க முடியாதது காலம் காட்டுகிற பெரும் சோகம். 

திமுகவில் இருந்து பிரிந்து வந்து, உணர்ச்சி வசப்பட்டுப் பல தருணங்களில் அழுது, எதற்காக என்னைக் கட்சியில் இருந்து நீக்கினீர்கள் என்று உரையாற்றிய வைகோவை ஆரம்ப காலங்களில் இருந்தே கவனித்து வருகிறேன். கரூர் கே சி பழனிச்சாமி மதிமுகவில் இருந்தபோது, வைகோவுக்குப் பரிசளித்த காண்டிசா  காரை, திரு கே சி பழனிச்சாமி, தன்னுடைய சொந்தக் காரணங்களுக்காக  மறுபடி திமுகவில் இணைந்தபோது, நன்றி சொல்லித் திருப்பிய கண்ணியமான அரசியல்வாதியாகவும் வைகோவைப் பார்த்திருக்கிறேன். 

நாடாளுமன்ற நடவடிக்கைகளில் உற்சாகமாகப் பங்கெடுத்துக் கொண்ட ஒரு நல்ல பிரதிநிதியாகவும் வைகோவைப் பார்த்திருக்கிறேன். இங்கே தமிழகத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகள் அந்த அளவுக்கு, தங்களுடைய கடமையைச் செய்தவர்கள் அதிகப் பேர் இல்லை விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய சிலர் தான், அதில் வைகோவும் ஒருவர் என்பதைச் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது, வைகோ இப்போது எடுத்திருக்கும் தேர்தலைப் புறக்கணிப்பதான முடிவு மிகவும் தவறானது, இதைத்திமுக மிக சாமர்த்தியமாகப் பயன் படுத்திக் கொள்ளும் என்பதோடு, மதிமுக என்ற கட்சியையே விழுங்கி விடுவதற்கான வாய்ப்பை வலியத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார் வைகோ என்று சொல்லத்தோன்றுகிறது.

எல்லாவற்றையும் விட, மதிமுகவின் இழப்பு அதிமுகவை அதிகமாகப் பாதிக்கப்போவதில்லை என்பதும் நிதர்சனமாகத் தெரிகிறது. திமுக தனது தேர்தல் அறிக்கையில் அறிவித்திருக்கிற ஏராளமான இலவசங்கள், சாமர்த்தியமான பணப்பட்டுவாடா, தேர்தல் கமிஷன் எச்ச்சரிக்கைஎல்லாம் நிஜமாகவா அல்லது உளா உளாகாட்டிக்குத் தானா, ஆளும் காங்கிரஸ் சிபிஐ, வருமானவரித்துறை இவைகளை வைத்துக் குற்றவாளிகளைப் பிடிக்கப்போகிறதா அல்லது தன்னுடைய சுயனலத்துக்குத் தகுந்த மாதிரிப் பயன்படுத்திக் கொள்ளப் போகிறதா இது மாதிரியான விஷயங்கள் தான் அதிமுக கூட்டணி எதிர் கொள்ள வேண்டிய சவால்களாக இருக்குமே தவிர, மதிமுகவின் இழப்பு, தேர்தல் புறக்கணிப்பு அல்ல!

வைகோ இதைப்புரிந்துகொள்ளாமல் போனது இப்போதும் கூட எனக்கு மிகவும் ஆச்சரியமாகத்தான் இருக்கிறது!

வெள்ளையனே வெளியேறு! இது இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் உச்சமாக மகாத்மா காந்தி எழுப்பிய போர்க்குரல்!

காங்கிரஸ் கொள்ளையனே வெளியேறு! இது வருகிற தேர்தல்களில் ஜனங்கள் எழுப்பவேண்டிய போர்க்குரலாகவும் இருக்கிறது!  

காங்கிரசையும் அதன் கூட்டாளிகளையும் மீண்டும் தலை எடுக்க விடாமல் தேர்தல்களில் தகுந்தபாடம் புகட்டுவது இப்போது நமக்கு இருக்கும் ஜன நாயகக் கடமை! மறந்துவிடாதீர்கள்!

காங்கிரஸ் கொள்ளையரை வெளியேற்றுங்கள்!

ஆடும்பொம்மை!ஆட்டுவிக்கும் கயிறு தெரிகிறதா?

"கடந்த இரு நாள்களாக இந்தியா முழுவதிலும் பேசப்படுகின்ற பேச்சாகவும், நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளையும் ஸ்தம்பிக்க வைத்த விவகாரமாகவும் மாறியிருக்கிறது - ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி அரசு 2008-ம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தில் வெற்றிபெற பிற கட்சி உறுப்பினர்களுக்குக் கோடிகோடியாய் பணத்தைக் கொட்டித் தீர்த்த விவகாரம்.

நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் கொண்டுவரப்பட்ட அந்த நாளின்போதும்கூட, தங்களுக்குப் பணம் கொடுக்க முயன்றார்கள் என்று பாஜக உறுப்பினர்கள் சிலர் பணக் கட்டுகளை அவையில் எடுத்துக் காட்டி, அந்த செய்தி நாடு முழுவதும் ஒளிபரப்பானபோது, மத்திய அரசு அதை மறுத்தது.

ஆனால் தற்போது விக்கிலீக் வெளியிட்டுள்ள ஆவணங்களில் இந்த உண்மைகள் அப்பட்டமாக வெளியாகியுள்ளன. காங்கிரஸின் முக்கிய பிரமுகரான சதீஷ் சர்மா என்பவர், நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடக்கவிருந்த 4 நாள்களுக்கு முன்பாக, எம்பி-க்களுக்குக் கொடுப்பதற்காக ரூ.50 கோடி முதல் 60 கோடி வரை பணத்தை வைத்திருப்பதைத் தமக்குக் காட்டியதாக அமெரிக்கத் தூதரக அலுவலர் ஒருவர் அமெரிக்க அரசுக்கு ஜூலை 17-ம் தேதி ரகசிய மின்னஞ்சலை அனுப்பியுள்ளார். இதனை விக்கிலீக் அம்பலப்படுத்தியுள்ளது. இச்செய்தி இந்தியப் பத்திரிகைகளிலும் வெளியாகியுள்ளது.

இதற்கு தார்மீகப் பொறுப்பேற்றுப் பிரதமர் பதவி விலக வேண்டும் என்று நாடாளுமன்ற இரு அவைகளிலும் எதிர்க்கட்சியினர் கோரிக்கை வைத்து, அமளியில் ஈடுபட்டபோது, இதில் பிரதமர் அளித்துள்ள விளக்கம் - இதுவரை அளித்துள்ள தன்னிலை விளக்கங்களையெல்லாம் விஞ்சக்கூடியதாக இருக்கிறது. ""இந்திய மக்களால் விவாதிக்கப்பட்டு, அலசப்பட்டு, தள்ளுபடி செய்யப்பட்ட பழைய விஷயங்களுக்கு எதிர்க்கட்சியினர் அங்கீகாரம் அளித்து, உயிர் கொடுக்க நினைக்கிறார்கள்'' என்று கூறியுள்ளார் பிரதமர்.

அதெப்படி அவரால் இந்த விவகாரம் மக்களால் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டவை என்று தீர்மானிக்க முடிகிறது? இதை தீர்மானிக்க அவருக்கு உதவியாக இருக்கிறது ஒரு புள்ளிவிவரம். நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தை தோல்வியுறச் செய்த காங்கிரசுக்கு அடுத்து வந்த 2009 மக்களவைத் தேர்தலில் 141 இடத்திலிருந்து 206 இடங்கள் அதிகமாக அளித்து, அரசின் மீது மக்கள் மன்றம் நம்பிக்கை தெரிவித்திருக்கிறதாம். ஆனால், நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் கொண்டு வந்த பாஜகவுக்கு 138 இடங்களிலிருந்து 116 இடமாகக் குறைந்தது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளுக்கு 59 இடங்களிலிருந்து 39 ஆகக் குறைந்துவிட்டது என்கிறார்.

அதாவது தேர்தலில் எதிர்க்கட்சியினர் பல இடங்களில் தோற்றுவிட்டால், மக்கள் இவர்களது செயலை அங்கீகரித்துவிட்டார்கள் என்று அர்த்தமா? அடுத்தத் தேர்தலில் 206 இடங்களுக்கும் கூடுதலாக சில இடங்கள் பெற்றுவிட்டால், ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலை மக்கள் ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டார்கள் என்று சொல்லிவிடலாமா? எதற்கு எதை அளவுகோலாக வைப்பது?

இந்தத் தகவல் அமெரிக்க நாட்டுக்கும் அமெரிக்கத் தூதுவர் அலுவலகத்துக்கும் இடையிலான ரகசிய கடிதப் போக்குவரத்து. இதை யாரும் உறுதிப்படுத்த மாட்டார்கள் என்கிற தைரியத்தில் பிரதமர் இத்தகைய வாதத்தை முன்வைக்கின்றார். இதை பாஜக, இடதுசாரிகள் உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகளும் நன்கு அறியும். அதனால்தான், இப்பதவியில் நீடிக்க தார்மீக உரிமை இல்லை என்றே சொல்கிறார்கள்.

நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பில் மத்திய அரசு தோற்றுப் போகுமெனில், அதனால் மத்தியில் ஆளும் காங்கிரஸ் கட்சியைப் பொருத்தவரை மற்றொரு தேர்தலை சந்திக்க வேண்டும்; அதில் வெற்றி பெறலாம் அல்லது தோல்வியுற்று எதிர்க்கட்சியாக இருக்கலாம் என்பதைத் தவிர, பெரிய இழப்பு ஏதுமில்லை. ஆனால் பதவியின் மோகம், அதிகார போதை எப்படியும் இந்த நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானத்தில் வெற்றி பெற்று, தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள முயலும்போது, அந்த பேராசையின் முன்னால் எல்லா நீதி, நியாயங்களும் உடைந்து போகின்றனவே...

நரசிம்ம ராவ் ஆட்சிக் காலத்தில் இவ்வாறு பணம் கொடுத்து நாடாளுமன்றத்தில் மற்ற கட்சி உறுப்பினர்களை விலைக்கு வாங்குவதில் காங்கிரசுக்கு முன்அனுபவம் உண்டு. இது ஒன்றும் புதியதல்ல.

அமெரிக்கத்தூதரகம் இந்தியாவில் நடைபெறும் ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் உன்னிப்பாகக் கவனித்துக் கொண்டிருப்பது வழக்கம். அதிலும் குறிப்பாக, அமெரிக்காவுடன் அணுசக்தி ஒப்பந்தம் கூடாது என்பதை வலியுறுத்தி, கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் தங்கள் ஆதரவை விலக்கிக் கொண்டதால்தான் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் கொண்டுவர வேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டது. தனது பெரும்பான்மை ஆதரவு பலத்தை நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியம் ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசுக்கு ஏற்பட்டது. இதைக் கருத்தில் கொண்டு பார்த்தால், அமெரிக்கா எந்த அளவுக்கு இந்த விவகாரத்தை மிகவும் நுட்பமாகக் கண்காணித்திருக்கும் என்பதை எவரும் உணர முடியும். அணுசக்தி ஒப்பந்தம் கைகூடாமல் போனால் அதனால் இழப்பும் கௌரவக் குறைச்சலும் அமெரிக்க அரசுக்குத்தான்.

யார் கண்டது, இந்திய-அமெரிக்க அணுசக்தி ஒப்பந்தம் நிறைவேற எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்களை விலைக்கு வாங்கக் காங்கிரசுக்கு உதவியது அமெரிக்க உளவுத்துறையாகக்கூட இருந்திருக்கக்கூடும். இல்லையென்றால், அமெரிக்காவில் சுற்றுப்பயணம் செய்துகொண்டிருந்த அமர்சிங்கின் உதவியுடன் சமாஜ்வாதி கட்சியின் ஆதரவைக் காங்கிரஸ் எப்படிப் பெற்றது என்று பத்திரிகையாளர்கள் எழுப்பிய சந்தேகத்துக்கு காங்கிரஸ் பதில் அளித்ததாகத் தெரியவில்லையே ஏன்?

மத்திய அரசோ அல்லது காங்கிரஸ் நிர்வாகிகளோ இத்தகைய சட்டவிரோதச் செயலைச் செய்யவில்லை என்று ஆணித்தரமாகச் சொல்கிறார் பிரதமர் மன்மோகன் சிங். அப்படியானால், அமெரிக்க அரசு தனது நலனுக்காக இந்தியாவில் ஆட்சி கவிழாமல் காப்பாற்ற பணத்தை வாரி இறைத்தது என்கிறாரா? இதற்கு வேறு என்னதான் பொருள்?

இப்படி தினமணி தலையங்கம் விளாசித் தள்ளிக் கொண்டிருக்கும்போது, விக்கிலீக்ஸ் இந்தியக் கேபிள்களை இறக்குமதி செய்து ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு வெடியாக வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஹிந்து நாளிதழில், சித்தார்த் வரதராஜன் இன்றைக்கு எழுதி இருப்பதையும் சேர்த்துப் பாருங்கள்!

On the eve of the July 22, 2008 vote of confidence, I wrote an op-ed in The Hindu where I said: “Even if the government wins the trust vote on Tuesday, the Prime Minister and the Congress will not be able to live down the taint of impropriety surrounding their victory.” The more I think about it, the more convinced I am that the listlessness, drift and corruption that so many commentators have indicted the Manmohan Singh government for in its second innings have their origins in the manner in which that trust vote was won. The UPA lost its moral centre that day, and with it, its political bearings.

In a hideous coincidence, the taint of bribery has come back to haunt the government at a time when the nuclear dream which was supposed to make it all worth it is slowly evaporating in plumes of deadly radioactive steam above Japan. “If implemented in the way it is promised, [the nuclear deal] would increase the country's energy options in the long-run,” I wrote in the same op-ed. “But no deal is so good that it merits the short-circuiting of democratic propriety through horse-trading or worse.”

வெள்ளையனே வெளியேறு! இது இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் உச்சமாக மகாத்மா காந்தி எழுப்பிய போர்க்குரல்!

காங்கிரஸ் கொள்ளையனே வெளியேறு! இது வருகிற தேர்தல்களில் ஜனங்கள் எழுப்பவேண்டிய போர்க்குரலாகவும் இருக்கிறது!  

காங்கிரசையும் அதன் கூட்டாளிகளையும் மீண்டும் தலை எடுக்க விடாமல் தேர்தல்களில் தகுந்தபாடம் புகட்டுவது இப்போது நமக்கு இருக்கும் ஜன நாயகக் கடமை! மறந்துவிடாதீர்கள்!

பிரதமர் விளக்கம், விளக்கத்துக்கு விளக்கம்! வெளங்கிரும்!!

தினமணி தலையங்கம்: ஜப்பான் உணர்த்தும் பாடம்!

"சரித்திரம் இதுவரை சந்திக்காத சோதனை ஜப்பானில் நிகழ்ந்திருக்கிறது. ஒன்றன் பின் ஒன்றாக இயற்கையின் சீற்றமும் அதன் விளைவாக ஏற்பட்டிருக்கும் அணு உலைகளின் வெடிப்பும், மனித இனத்தையே அதிர்ச்சியில் உறைய வைத்திருக்கிறது. கடலுக்கடியில் ஏற்பட்ட பூகம்பத்தின் அதிர்ச்சியை எதிர்கொள்ளத் தயாராவதற்குள், உயர்ந்தெழுந்த ஆழிப்பேரலை ஜப்பானின் வட கிழக்குக் கடற்கரைப் பகுதிகளில் கோர தாண்டவம் ஆடி அந்த தேசத்தையே நிலைகுலைய வைத்து விட்டிருக்கிறது. 

இத்தோடு விட்டேனா பார் என்று பூகம்பமும், ஆழிப்பேரலையும் அடங்குவதற்குள் கடற்கரை ஓரமாக அமைந்த அணு மின் நிலையங்களில் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அணு மின் உலைகள் வெடித்துச் சிதறத் தொடங்கின. அதன் தொடர் விளைவாக, ஜப்பானை மட்டுமல்ல, அந்த நாட்டைச் சுற்றியுள்ள கடல்கடந்த தேசங்களைக் கூட அந்த அணு மின் உலைகளிலிருந்து வெளியாகும் கதிர்வீச்சு பாதிக்கக்கூடும் என்கிற செய்தி உலகையே பயத்தில் ஆழ்த்தி இருக்கிறது. 

அணு ஆயுதப் போரின் கோர விளைவுகளைச் சந்தித்த ஒரே நாடான ஜப்பான் இப்போது அணுசக்தியின் இன்னொரு கோர முகத்தையும் எதிர்கொள்ள வேண்டிய துர்பாக்கியம். அணுமின் சக்தியை மின் தேவைகளுக்கு ஜப்பான் மிக அதிகமாக நம்பவேண்டிய நிலையில், பல அணு மின் நிலையங்கள் மூடப்பட்டிருப்பதால் ஜப்பான் மின்சாரம் இல்லாமல் தவிப்பது ஒருபுறம். அணு உலைகளிலிருந்து வெளியாகும் கதிர்வீச்சுக்குப் பயந்து வெளியில் செல்ல முடியாமல் முடங்கிக் கிடப்பது மறுபுறம். இதெல்லாம் போதாதென்று ஆயிரக்கணக்கானோர் தங்கள் சொத்து சுகங்களை இழந்து, உற்றார் உறவினரை இழந்து, ஒரு சில மணி நேர ஆழிப்பேரலையின் கோர தாண்டவத்தால் நடுத் தெருவில் அனாதையாக நிற்க வேண்டிய நிர்பந்தம் மற்றொரு புறம். யாருக்கும் நேர்ந்து விடக்கூடாது இப்படி ஓர் அவலம். 

அணு மின் நிலையங்கள் மனிதனின் விஞ்ஞான வளர்ச்சிக்கு எடுத்துக் காட்டாக வர்ணிக்கப்பட்டு வந்தன. ஆனால் அணுசக்தியின் அபாயங்கள் எத்தகையவை என்பதை ஜப்பானைப் பார்க்கும்போதுதான் உணர முடிகிறது. ஜப்பானியக் கடற்கரை ஓரமாக அமைந்த புகுஷிமா அணு மின் நிலையத்தில் ஏற்பட்ட இரண்டு வெடிப்புகளால் ஏற்கெனவே கதிர்வீச்சுள்ள ஆவி வெளியாகிக் கொண்டிருக்கிறது. 

விபத்து ஏற்படும் அறிகுறி தெரிந்தால் உடனடியாக அணு உலைகள் தானாகவே நிறுத்தப்படும் வசதிகள் இந்த அணு மின் நிலையங்களில் இருக்கத்தான் செய்தன. ஆனால், அணு மின் நிலையம் நிறுத்தப்பட்டால், புதிதாக அணுப் பிளவு நடைபெறாதே தவிர, ஏற்கெனவே நடைபெற்று வரும் அணுப் பிளவையும் அதன் மூலம் வெளியேறும் கணக்கிலடங்காத எரிசக்தியையும், அணு உலையை நிறுத்தியதால் முற்றுப்புள்ளி வைத்து நிறுத்த முடியாது. அதுதான் பிரச்னை. 

அப்படியே அணு உலையின் இயக்கம் நிறுத்தப்பட்டாலும் அதில் காணப்படும் கணக்கிலடங்காத வெப்பத்தை எப்படிக் கட்டுப்படுத்தித் தணிப்பது? இந்த வெப்பத்தை அவ்வப்போது தணிக்கவும், அணு உலைகள் அளவுக்கு அதிகமாக வெப்பமாகி வெடிக்காமல் பாதுகாக்கவும், குளிர்ந்த நீர் அந்த உலைகளைச் சுற்றிக் குழாய்களின் மூலம் தொடர்ந்து பாய்ச்சப்படும். ஆனால், இந்தக் குளிர்ந்த நீர்க் குழாய்களை இயக்கும் இயந்திரம் மின்சாரத்தில் இயங்குவன. சுனாமியின் வேகத்தில் எல்லா இயந்திரங்களும் பாழாகி, மின்சாரம் நின்றுவிட்ட நிலையில், அணு உலைகளைக் குளிர்ச்சியடையச் செய்யும் குழாய்களும் செயலற்று விட்டன. 

வெடித்துச் சிதறிய அணு உலைகளின் வெப்பத்தைத் தணிக்க இன்னும் பல மாதங்கள் கடல் நீரைப் பாய்ச்சியபடியும், அவ்வப்போது கதிரியக்கத்தைக் காற்று மண்டலத்தில் வெளியிட்டும்தான் நிறுத்த முடியும் என்று கூறுகிறார்கள். அதாவது இத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை அணுசக்தியால் ஏற்பட்ட அழிவு என்று அர்த்தம். 

உலக மக்கள் தொகையில் 40% மக்கள் கடற்கரையிலிருந்து 100 கி.மீ. தூரத்துக்குள் தான் வாழ்கிறார்கள். உலகின் பெரு நகரங்கள் என்று வர்ணிக்கப்படும் 19 நகரங்களில் 14 நகரங்கள் கடற்கரை ஓரமாக அமைந்தவைதான். பத்து நாடுகள் முழுக்க முழுக்கக் கடற்கரையை ஒட்டிய 100 கி.மீ.க்குள் மக்கள் வாழும் நாடுகள். அணு மின் நிலையங்கள் கடற்கரை ஓரமாக அமைந்திருப்பதால், எந்தவொரு அணு உலை விபத்தும் அருகிலுள்ள கடற்கரையை ஒட்டிய நாடுகளைத் தாக்கக்கூடும். கதிரியக்கம் கலந்த காற்று வீசும்போது அதைச் சுவாசிப்பவர்கள் அனைவரும் பாதிக்கப்படக் கூடும். 

ஜப்பான் தனக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் பேரழிவைத் துணிவுடன் எதிர்கொண்டுள்ளது என்பது உண்மை. ஆனால், மின்வெட்டு, உணவுப் பற்றாக்குறை, எல்லோரையும் பயமுறுத்தும் அணுக் கதிர்வீச்சு அபாயம் என்று நிலைகுலைந்து போயிருக்கிறது. தலைநகரான டோக்கியோ உள்ளிட்ட நகரங்களிலிருந்து வெளியேறி 500 மைல்களுக்கு அப்பாலுள்ள நகரங்களுக்கு இடம் பெயர்கிறார்கள் பலர். ஆயிரக்கணக்கானோர் இறந்துவிட்டனர். பல்லாயிரக்கணக்கானோரைக் காணவில்லை. கடல் கொண்டதா இல்லை மண்ணுக்கடியில் இயற்கை சமாதி கட்டிவிட்டதா தெரியவில்லை.

வாழ்ந்து கெட்டவன் என்று நாம் பரிதாபப்படுவோம். விஞ்ஞானம் தரும் எல்லா சுகத்துக்கும் ஆசைப்பட்டவர்கள் ஜப்பானியர்கள். வசதியான வாழ்வு என்று நாம் கருதும் எல்லாமே அவர்களுக்கு அடிப்படைத் தேவைகள். ஒரு ஆழிப்பேரலை அத்தனையையும் அழித்துப் பல ஜப்பானியர்களை நடுத் தெருவுக்குக் கொண்டு வந்து விட்டிருக்கிறது. எஞ்சி இருப்பவர்களை கதிர்வீச்சு அபாயம் பயமுறுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. 

ஒரு விபத்து நேர்ந்துவிட்டது என்பதற்காக அணு மின் சக்தி வேண்டாம் என்று கூறுவது முட்டாள்தனம் என்கிறார்கள் சிலர். அவர்கள் தங்களைப் பாதிக்கப்பட்ட ஜப்பானியர்களில் ஒருவராகச் சிந்தித்து, இந்தப் பிரச்னையை அணுகிப் பார்க்கட்டும். விடை கிடைக்கும்!"

ஜப்பானில் நடந்த பூகம்பமும் தொடர்ந்த சுனாமியால் விளைந்த கொடூரம், அதைத்தொடர்ந்து அணுஉலைகளில் தொடர்ந்து ஏற்பட்டுவரும் வெடிப்புக்கள், கதிரியக்கப் பரவல் என்று அச்சுறுத்திக் கொண்டிருப்பதைப்பற்றி எழுத வேண்டும் என்ற நினைப்பு இருந்தாலும், வேறுவேறு வேலைகள்,உள்ளூர்ச் செய்திகளில் கவனம்  என்று தள்ளிக் கொண்டே போனதில் நண்பர் கக்கு மாணிக்கம் தன்னுடைய பொன்மாலைப் பொழுது பதிவில், அணுஉலை குறித்து விரிவான வீடியோ, விளக்கங்களுடன் நான்கு பதிவுகளாக எழுதி விட்டார். 

ஒன்று    இரண்டு    மூன்று   நான்கு
 

அரசியல் சகதியைப் பற்றியே அனலைஸ் செய்து கொண்டிருக்கும் மனோ நிலையில், என்னால் இந்த அளவுக்கு விரிவாகவும், கொஞ்சம் விவரங்கள் புரிகிற மாதிரியும் பதிவு  எழுத முடிந்திருக்குமா  என்பது சந்தேகமே.

இன்றைக்கு  ம.மோ.சிங் நாடாளுமன்றத்தில், தன்னிலை விளக்கம் அளித்திருக்கிறார். மூன்று  வருடங்களுக்கு முன்னால்,ஐமுகுழப்பம் கூட்டணி வெர்ஷன் ஒன்று நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டி வந்த தருணத்தில் உதிரி எம்பிக்கள் விலைகொடுத்து வாங்கப்பட்டனர் என்பது கண் முன்னாலேயே நடந்ததுதான். ஆனால், அதைக் கூட ஒரு வெளிநாட்டுக் காரன் தகவல் சொல்லி அதை இறக்குமதி செய்தால் தான் இந்த அளவுக்குப் பரபரப்புக் கிடைக்கிறது  என்பது இந்திய ஜனங்களாகிய நாம் எந்த அளவுக்கு விழிப்போடும் சுரணையோடும் இருக்கிறோம் என்பதற்கான அளவுகோலாக இருக்கிற அவலத்தைப்பார்த்து வெட்கப்பட வேண்டி இருக்கிறது. 



உறுதிப்படுத்தப்படாத விக்கிலீக்ஸ் செய்தியை வைத்து எடை போடக்கூடாது என்றும், எம்பிக்களை விலைகொடுத்து வாங்கியது குறித்துத் தனக்கும் அரசுக்கும் எதுவும் தெரியாது என்றும் சொல்லி இருக்கிறார். ஆ! ராசா விவகாரத்தில் கூட, தனக்கு ஒன்றுமே தெரியாது, அமைச்சர் ராசா  அவராகத் தான் முடிவு செய்தார் என்று சொன்னவர்தானே இவர்! 

தவிர, இவர் வெறும் டம்மிப்பீஸ்தான், அதிகாரமையம் வேறு இடத்தில் இருக்கிறது, முடிவுகள் அங்கேதான் எடுக்கப்படுகின்றன என்பது கூட விக்கிலீக்ஸ் கேபிள்களில் சொன்னால்தான் நமக்கு உறைக்குமா? தெரிய வருமா?

Prime Minister Manmohan Singh on Friday defended his statement on 'coalition dharma' saying his remarks on the subject should not create the impression that he would not go by the dictates of the constitution."I have taken an oath to defend the constitution and the laws of our country and whatever I may have said about coalition dharma should not in any way convey the impression that I am not in favour of following strictly the dictates of our constitution," Singh said.இப்படிக் கூட்டணிதர்மத்துக்கு விளக்கம் வேறு!

என்ன கொடுமை சரவணா இது?!

 ஜப்பான் நிலைமை கந்தலாகிக் கொண்டிருக்கும்போதே அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமா, பிரதமரிடம், செய்துகொண்ட ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்றியே ஆக வேண்டுமென்று வற்புறுத்திய செய்தி சில நாட்களுக்கு முன் வந்தது. ஜப்பானில் புகுஷிமா அணு உலைகள் யாவும் அமெரிக்க ஜெனெரல் எலெக்ட்ரிக் கம்பனி நிர்மாணித்தவை. இதே போன்ற நாற்பது அணு உலைகளைத் தான் அமெரிக்கா பெரும்பகுதியும், பிரான்ஸ் மிச்சத்தையும் நமக்கு சப்ளை செய்யப்போகின்றன.

பொறுப்போடு செயல்படும் அரசு ஜப்பானில் இருக்கும்போதே, இந்த அணு உலைகள் ஏற்படுத்தியிருக்கும் அழிவில் இருந்து மீள்வது மிகக்கடினம் என்று செய்திகள் சொல்கின்றன. காங்கிரஸ் மாதிரிப் பொறுப்பில்லாத ஒரு கட்சியின் ஆட்சியில், இதே மாதிரி நடந்தால் என்ன ஆகும் என்பதைக் கொஞ்சம் யோசித்துப் பாருங்கள்! ஜப்பானிடமிருந்து கற்றுக் கொள்ளக் கூடிய பாடம் அதுதான்!

தேர்தல் வினோதங்கள்!புரிந்தும் புரியாத தமிழக அரசியல் கூட்டணிகள்!

வெண்ணெய் திரண்டு வரும் நேரத்தில் தாழியை உடைத்த கதையாக...!

இப்படித்தான் அதிமுக தன்னிச்சையாகத்தான் போட்டியிடுகிற 160 தொகுதிகளை அறிவித்தது! கூட்டணியில் விசுவாசமாக இருந்த மதிமுகவைப் புறக்கணித்தது! சில்லறைக் கட்சிகளாக இருந்தாலும், அவைகளால் ஏற்படுகிற ஓட்டையை அடைக்க வேண்டுமே என்ற ஆதங்கத்தில் அவைகள் கேட்கிற தொகுதிகளைக் கண்டிப்பாக விட்டுக் கொடுத்தே தீரவேண்டும் என்ற "கூட்டணி தர்மத்தை" உடைத்தது! அம்மா தன்னுடைய கொழுப்பைக் கொஞ்சம் கூடக் குறைத்துக் கொள்ளவில்லை என்ற  ரீதியிலான கண்டனங்கள், அதே நேரம் அதிமுக தரப்பில் இருந்து எந்த எதிர்வினையும் இல்லாமல் அமைதிகாத்தது!

திமுக முகாம் கூட இதை எப்படி எடுத்துக் கொள்வது என்று தெரியாமல் குழம்பி, "அடுத்தவர் சிக்கலில் மகிழ்ச்சி கொள்கிறவர்கள் நாங்கள் இல்லை"என்று அறிவித்தது!அதிமுக கூட்டணியில் விரிசல் ஏற்பட்டிருப்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது என்று மருத்துவர் ஐயா அறிவித்திருப்பது! வெறும் பகற்கனவுதான் என்று தெரிந்துமே மூன்றாவது அணி என்று பேசிக் கொண்டு அதேநேரம், எப்படியாவது அம்மாவுடன் பேசி ஒரு சமரசத்துக்கு வந்துவிட வேண்டும் என்ற தவிப்புடன் அறிக்கை விட்டுக் கொண்டிருக்கிற அதிமுகவின் "கூட்டாளிகள்"

-----இப்படி அரசியல் குழப்பங்கள், தமிழகத் தேர்தல் திருப்பங்களில் இன்றைய சுவாரசியமான செய்தியாக......!

ஆனால் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படவேண்டிய செய்தி இதுதானா? இந்தப்பக்கங்களில், இப்போதுள்ள தேர்தல் முறையில் ஏதோ ஒரு அயோக்கியனைத்தேர்ந்தேடுக்கிற வாய்ப்பு மட்டுமே இருக்கிறது என்பதை அழுத்தம் திருத்தமாகச்சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறோம்! நல்லவர்களைத்  தேர்ந்தெடுக்க நமக்கும் தெரியவில்லை, நல்லவர்கள் இந்தத்தேர்தல் முறையில் தாக்குப் பிடிக்க முடிவதும் இல்லை.

தொகுதிக்கு நாலாயிரம் ஐந்தாயிரம் ஓட்டுக்களைப் பிரிக்க முடியும் என்ற நிலையில், நான் கேட்டதைத்தரவில்லை என்றால், உன் வெற்றி வாய்ப்பைக் கெடுப்பேன் என்று ப்ளாக்மெயில் செய்கிற சில்லறைக் கட்சிகளின்வளர்ச்சி, இந்திய அரசியலை ஊழல்மயமாக்கியதில் பெரும் பங்கு வகிக்கிறது என்பதைத் தான் இந்தமாதிரிப் பேரங்கள், எடுத்துக் காட்டுகின்றன.

இந்திய அரசியலில் ஒரு குறிப்பிடத் தகுந்த மாற்றம் வரவேண்டுமானால், இந்தமாதிரி சின்னக் கட்சிகள், சில்லறைக் கட்சிகளை தேர்தல் களத்தில் இருந்தே அடியோடு புறக்கணித்ததாக வேண்டும். இப்போது தேர்தல் ஆணையம் வைத்திருக்கிற நடைமுறைகளில் இது சாத்தியமில்லை. நல்ல தலைவர்கள் இல்லாத இது மாதிரித் தருணங்களில்,, காக்கைப் பொன்னையே பொன் என்று நம்பி ஏமாறாமல் இருப்பதில், வாக்களிக்கும் ஜனங்களாகிய நாம் தான், ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் எது மிகவும் முக்கியமானது என்பதில் கவனமாக இருந்தாக வேண்டும்.

இந்திய அரசியல் எப்படிக் கிரிமினல் மயமாகிவருகிறது என்பதை அவ்வப்போது செய்திகளாகப்படித்துவிட்டு, அதைக் குறித்து செய்ய வேண்டியதை, செய்யவேண்டிய நேரத்தில் செய்யத் தவறி விடுகிறோம் இல்லையா! இப்போது தேர்தல் நேரம்!

உங்கள் தொகுதியில் போட்டியிடும் வேட்பாளர்களைப் பற்றி எந்த அளவுக்குத் தெரிந்து வைத்திருக்கிறீர்கள்? கிரிமினல்,ஊழல் பின்னணி உள்ளவரா? சொந்த லாபத்துக்காகக் கொள்கை கத்தரிக்காய் எல்லாவற்றையும் தூக்கி எறிந்து விட்டு, அங்குமிங்கும் ஆதாயத்துக்காகத் தாவிக் கொண்டிருப்பவரா? சாதி அரசியல் செய்பவரா?

ஒரு சட்டை பேன்ட், புடவை எடுப்பதற்கே ஆயிரம் கேள்விகள், ஒப்பீடுகள் செய்கிற ஜனங்கள், அடுத்த ஐந்தாண்டுகள் தங்கள் தலையில் தூக்கிச்சுமக்கவேண்டிய பிரதிநிதிகள் யோக்கியதை என்னவென்று தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டாமா?கேள்விகள் கேட்க வேண்டாமா?

ஒரு முன்னோட்டமாக........!

மக்கள் பிரதிநிதிகளின் லட்சணம்...!

தினமணி  நாளிதழில் திரு அ.நாராயணன் எழுதிய கட்டுரை.

மாநிலங்களவை உறுப்பினர் கனிமொழி, தேர்தல் ஆணையத்திடம் 2007-ம் ஆண்டு அளித்த பிரமாணப் பத்திரத்தின்படி, அவரது சொத்து மதிப்பு ரூ.8.56 கோடியாகும். இதில் கலைஞர் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தில் தனக்குள்ள 20 சதவீதப் பங்குகள் பற்றி அவர் குறிப்பிடவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதைப்பற்றி யார் கேட்பது? 

பேருந்து ஓட்டுநராகத் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கி, அரசியலுக்குள் இறங்கி, பல கட்சி கரைவேஷ்டிகளை மாறிமாறி அணிந்து, முன்னாள் அ.தி.மு.க. எம்.எல்.ஏ.வாகவும், இன்றைய தி.மு.க.வில் உணவுத்துறை அமைச்சராகவும் உள்ளவர் எ.வ. வேலு. முழுவதும் குளிரூட்டப்பட்ட ஏ.சி. அறைகளைக் கொண்ட இன்டர்நேஷனல் பள்ளி உள்பட பல பொறியியல் கல்லூரிகள், கல்வி நிலையங்கள், வணிக நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றை அவரும், அவரது குடும்பத்தாரும் நடத்தி வருகிறார்கள்.  ஆயினும், தமிழக அமைச்சர்களிலேயே அவர் மிக ஏழ்மையானவர் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். ஏனென்றால், 2006-ம் ஆண்டு, தேர்தல் ஆணையத்திடம் அவர் அளித்துள்ள பிரமாணப் பத்திரத்தின்படி, அவரது சொத்து மொத்தமே வெறும் ரூ.1.25 லட்சம்தான். மனைவி, மக்கள் உள்ளிட்ட உறவினர்கள் வேறு, தான் வேறு என்று கூறிக்கொள்ள அவரென்ன முற்றும் துறந்த முனிவரா? 

இப்படி, நம்மிடம் ஓட்டு வாங்குவதற்காக வரும் வேட்பாளர்களின் ஜாதகத்தை நாம் இன்றைக்குத் தெரிந்துகொள்ள முடிவதற்கு நன்றி சொல்ல வேண்டிய அமைப்புகள் தில்லியைத் தலைமையகமாகவும், பல மாநிலங்களில் உறுப்பினர்களையும் கொண்டுள்ள ஜனநாயக சீர்திருத்த இயக்கமும் தேசிய தேர்தல் கண்காணிப்பகமும்தான்.  தேர்தல் என்பதே நாடாளுமன்ற, சட்டமன்ற ஜனநாயக அமைப்புக்கு ஆணிவேர். தேர்தலில் போட்டியிடும் வேட்பாளர்கள் பற்றியும், வெற்றி பெறும் பிரதிநிதிகள் பற்றியும் புள்ளிவிவரங்களைச் சேகரித்து வெளியிடுவதன் மூலம், பொது வாழ்வின் அரசியல் மற்றும் விழுமியக் கூறுகளை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளன இவ்வமைப்புகள்.  இதைக் கருத்தில்கொண்டே, 1999-ம் ஆண்டு, ஜனநாயகச் சீர்திருத்தத்துக்கான இயக்கம் என்ற அமைப்பு, சமூக அக்கறையுள்ள கல்வியாளர்கள் சிலரால் தொடங்கப்பட்டது. 2002-ம் ஆண்டு, தேசியத் தேர்தல் கண்காணிப்பகமும் இவர்களால் அமைக்கப்பட்டது. 

தேர்தலில் போட்டியிட விரும்பும் வேட்பாளர்கள், தங்களது பிரமாணப் பத்திரத்தில், தங்கள் மீது நிலுவையில் உள்ள கிரிமினல் வழக்குகள், சொத்து விவரங்கள் ஆகியவற்றை வெளியிட வேண்டும் என்று 2003-ம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்து, வெற்றியும் பெற்றன இந்த அமைப்புகள். உச்ச நீதிமன்றத்தின் முற்போக்கான தீர்ப்பை முறியடிக்கும் வகையில், மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தில் மாற்றம் கொண்டு வரும் சட்டம் ஒன்றை அவசர அவசரமாகத் தயாரித்து குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலுக்கு அனுப்பியது மத்திய அரசு.  ஜனநாயகச் சீர் திருத்தத்துக்கான இயக்கத்தின் தலைமையில் பல அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள் அப்போது குடியரசுத் தலைவராக இருந்த அப்துல்கலாமைச் சந்தித்து, அரசியலமைப்புச் சட்டத்துக்குப் புறம்பான இந்த அவசரச் சட்டத்தில் கையெழுத்திட வேண்டாம் என்று கோரினர். அவரும் கையெழுத்திட மறுத்து, 2003-ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம், அதைத் திருப்பி அனுப்பிவிட்டார். 

இந்தச் சரித்திர வெற்றிக்குப் பின்னர், தேர்தலில் வேட்புமனுத் தாக்கல் செய்யும் எல்லா வேட்பாளர்களும், பிரமாணப் பத்திரத்தில் தங்களது சொத்துக் கணக்கு, கிரிமினல் வழக்குகள் உள்ளிட்ட விவரங்களைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டியது அவசியமானது. இந்த விவரங்களைத் தேர்தல் ஆணையமும், தங்களது இணையதளத்திலும், குறுந்தகடு வடிவிலும் வெளியிடத் தொடங்கியது.  தேசியத் தேர்தல் கண்காணிப்பகம், வேட்பாளர்களின் "அபிடவிட்டு'களின் விவரங்களை எல்லாம் தொகுத்து, சிறந்த தகவல் மென்பொருளைக் கொண்டு, அறிக்கைகளைத் தயாரித்து மக்களின் பார்வைக்குக் கொண்டு செல்கிறது.  பல பேராசிரியர்கள், மாணவர்கள், தன்னார்வலர்கள் ஆகியோரின் உதவியுடன் தேர்தல் கண்காணிப்பகத்தின் தமிழகப் பிரிவு, 2006-ம் ஆண்டு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தமிழகச் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் பற்றி சமீபத்தில் வெளியிடப்பட்ட 94 பக்க ஆய்வறிக்கையில் உள்ள முக்கிய புள்ளிவிவரங்களைப் பார்ப்போம். 

நான்குநேரி தொகுதியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட காங்கிரஸ் எம்.எல்.ஏ. எச்.வசந்தகுமார், தமிழகம் முழுவதும் கிளைகளைக் கொண்ட வசந்த் அன் கோ நிறுவனத்தின் அதிபர். தன்னிடம் அசையாச் சொத்து ரூ.28.58 கோடி என்றும், அசையும் சொத்து ரூ.7.58 கோடி என்றும், மொத்தமாக ரூ. 36.17 கோடி சொத்து இருப்பதாகவும், ரூ.13.38 கோடி கடன் இருப்பதாகவும் பிரமாணப் பத்திரத்தில் தெரிவித்துள்ளார். தான் ஒரு வியாபார நிறுவனத்தின் அதிபர் என்பதையோ, தனக்கு இவ்வளவு கோடி ரூபாய் கடன் இருப்பதையோ மறைக்காமல் வெளியிட்டிருப்பதைப் பாராட்ட வேண்டும். 

இவருக்கு அடுத்த இடத்தில் இருப்பவர், முதல்வர் கருணாநிதி (ரூ.26.57 கோடி). மூன்றாவது இடத்தில் இருப்பவர், எதிர்க்கட்சித் தலைவர் ஜெயலலிதா (ரூ.24.65 கோடி).  அமைச்சர்களில் கருணாநிதிக்கு அடுத்து, பொங்கலூர் பழனிச்சாமி ரூ.12.23 கோடி சொத்து காண்பித்துள்ளர். தமிழகத்தின் 30 அமைச்சர்களில், 17 பேர் கோடிகளில் சொத்து மதிப்பைக் காண்பித்துள்ளனர். மிக ஏழ்மையான எ.வ.வேலுவுக்கு அடுத்து, பால்வளத்துறை அமைச்சர் மதிவாணனும் (சொத்து ரூ.2.8 லட்சம்), அமைச்சர் தமிழரசியும் (சொத்து ரூ.3.6 லட்சம்) ஏழை அமைச்சர்கள் பட்டியலில் உள்ளவர்கள். 

முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா, கம்பம் ராமகிருஷ்ணன், திருவள்ளூர் சிவாஜி, மைலாப்பூர் எம்.எல்.ஏ எஸ்.வி.சேகர், வி.பி.துரைசாமி, தூத்துக்குடி பி.கீதாஜீவன், பூங்கோதை ஆலடி அருணா, எம்.ஆர். கே. பன்னீர் செல்வம் ஆகிய ஒன்பது கோடீஸ்வர எம்.எல்.ஏ.க்கள் வருமான வரி அட்டை எண் விவரத்தைத் தேர்தல் ஆணையத்திடம் தரவில்லை. மொத்தமுள்ள 234 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில், 114 பேர் வருமான வரி அட்டை எண் விவரங்களைக் கொடுக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

காங்கிரஸ் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் ரூ.2.41 கோடியும், தி.மு.க. ரூ.1.40 கோடியும், விடுதலைச் சிறுத்தைகள் ரூ.1.06 கோடியும், அ.தி.மு.க. ரூ. 93 லட்சமும், ம.தி.மு.க. ரூ. 93 லட்சமும், பா.ம.க. ரூ. 64 லட்சமும் சாராசரி சொத்து மதிப்பு காண்பித்துள்ளனர். கம்யூனிஸ்ட் எம்.எல்.ஏ.க்களோ ரூ.7.5 லட்சம்தான் சொத்து மதிப்பு காட்டியுள்ளனர்.  தமிழக அமைச்சர்கள் உள்பட பல சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் கோடீஸ்வரர்கள் பட்டியலில் இருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும், எதிர் பார்ப்பதைவிட மிகக்குறைவாகவே சொத்து மதிப்பு காண்பித்துள்ளனர். தொடக்கத்தில் குறிப்பிட்ட எ.வ.வேலு உள்பட பெரும்பாலானோர் மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளிகளையும், சுயநிதிக் கல்லூரிகளையும் நடத்தி வந்தாலும், அவற்றை அறக்கட்டளைகளாகவே வைத்து, அறங்காவலர்களாக மட்டுமே இருந்து தியாகம் செய்துள்ளனர் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

 தமிழகத்தின் 39 நாடாளுமன்ற மக்களவை உறுப்பினர்களில், 25 பேர் கோடீஸ்வரர்கள். 7 எம்.பி.க்கள் வருமானவரிக் கணக்கு எண் கொடுக்கவில்லை. மத்திய அமைச்சர் ப.சிதம்பரத்தின் சொத்து மதிப்பு ரூ. 27.4 கோடி. தேனியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜே.எம்.ஹாரூண் ரஷீத்தின் சொத்து மதிப்பு ரூ. 24.9 கோடி. மு.க.அழகிரியின் சொத்து மதிப்பு ரூ.19.34 கோடி. அதேபோல, நடிகரும், பல நிறுவனங்களை நிர்வகிப்பவருமான நெப்போலியனின் சொத்து மதிப்பு ரூ. 13 கோடி. மத்திய அமைச்சரும், மறைந்த கருப்பையா மூப்பனாரின் புதல்வருமான ஜி.கே.வாசனின் சொத்து மதிப்பு ரூ.3.78 கோடிதான்.

(இதை நம்புவதும் நம்பாததும் உங்கள் சாய்ஸ்! அந்தச்சாய்சில் தான் உங்கள் தலைவிதி இருக்கிறது என்பது மட்டும் பதிவரின் எச்சரிக்கையாக இங்கே !)

இப்பொழுது கிரிமினல் குற்றச்சாட்டு உள்ள உறுப்பினர்கள் பற்றி ஆய்வு செய்வோம். 234 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில், 77 பேர் மீது மொத்தம் 176 கிரிமினல் குற்றச்சாட்டுகள் உள்ளன. இவர்கள் முறையே தி.மு.க. 39, பா.ம.க. 15, காங்கிரஸ் 9, அ.தி.மு.க. 8, ம.தி.மு.க. 2, சிபிஐ 1. இந்த 176 கிரிமினல் குற்றச்சாட்டுகளைத் தவிர மற்ற பல்வேறு இபிகோ வழக்குகளும் உள்ளன. இவற்றில் சில பொய்வழக்குகளாகவும் இருக்கக்கூடும்.

இந்தக் கிரிமினல் வழக்குகள் உள்ள 77 பேரில், 23 எம்.எல்.ஏ.க்கள் மீது கொலை, கொலை முயற்சி, ஆள் கடத்தல், வழிப்பறி, மிரட்டிப் பணம் பறித்தல், அடைத்து வைத்தல் உள்பட 52 கடுமையான கிரிமினல் வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளன. கடும் கிரிமினல் குற்ற வழக்குகள் உள்ளவர்களில் முதல் இடத்தைப் பிடித்தவர் வில்லிவாக்கம் தொகுதி தி.மு.க. உறுப்பினர் பி.ரங்கநாதன். இவர் மீது, மிரட்டிப் பணம் பறித்தல், ஆள் கடத்தல், கொலை முயற்சி, அடைத்து வைத்தல் உள்பட 9 வழக்குகள் உள்ளன. இவற்றில் 7 வழக்குகள், மிகக் கடுமையான குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பானவை. இவைபோக, பல்வேறு இபிகோ சட்டங்களின்படி, 39 குற்றச்சாட்டுகள் அவர் மீது உள்ளன. 

அடுத்த இடத்தில் உள்ள ஜி.கே.மணி மீது, போலியான அரசு முத்திரை விற்றது உள்பட 4 கிரிமினல் வழக்குகள் உள்ளன. பா.ம.க.வின் 18 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில், 15 பேர் மீது 83 கிரிமினல் குற்றவழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தி.மு.க.வின் 96 உறுப்பினர்களில், 39 பேர் மீது வழக்குகள் உள்ளன.  காங்கிரஸின் 34 உறுப்பினர்களில் 9 பேர் மீதும், அ.தி.மு.க.வின் 61 உறுப்பினர்களில் 8 பேர் மீதும் வழக்குகள் உள்ளன. எம்.எல்.ஏ.க்கள் மீதான கடுமையான கிரிமினல் வழக்குகளில், இபிகோ 234 மற்றும் இபிகோ 307 ஆகியவைதான் மிகப் பெரும் பாலானவை. 

தமிழகத்தில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 39 மக்களவை உறுப்பினர்களில், 10 பேர் மீது கிரிமினல் வழக்குகள் உள்ளன. 6 பேர் மீதுள்ள வழக்குகள் கடுமையான கிரிமினல் குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பானவை. மாநிலங்களவை உறுப்பினர் செல்வகணபதி மீது உள்ள 5 கிரிமினல் குற்ற வழக்குகளில், மிகக் கடுமையான குற்றங்களுக்கான வழக்குகள் மூன்று. 

ஏப்ரல் மாதம் நடக்க இருக்கிற தேர்தலுக்கான வேட்புமனுக்களுடன், வேட்பாளர்கள் தங்களது விவரங்கள் மட்டுமல்லாது நெருங்கிய உறவினர்களின் சொத்து விவரங்கள் பற்றிய சான்றுகளையும் அளிப்பதை, தேர்தல் ஆணையம் இப்பொழுது கட்டாயமாக்கி உள்ளது.  ஆகையால், இனி தேர்ந்தெடுக்கப்படும் உறுப்பினர்கள் பற்றி ஓரளவு கூடுதல் தகவல்கள் மக்களின் கவனத்துக்குக் கிடைக்க வாய்ப்புள்ளது. ஆயினும், பினாமி சொத்துகள், பினாமி நிறுவனங்கள், அறக்கட்டளைகள் பெயரில் நடக்கும் சொத்துக்குவிப்புகள் ஆகியவற்றைத் தேர்தல் ஆணையமும் வருமான வரித் துறையும் கேள்விக்கு உள்படுத்தினால் மட்டுமே, அதிகாரத்தை முறைகேடாகப் பயன்படுத்தி சொத்துக் குவிப்பவர்களுக்கு எதிரான போரில் சிறிதளவாவது முன்னேற்றம் கிட்டும். 

மண்குதிரை நம்பி ஆற்றில் இறங்கும் கதையாக, தமது வாழ்வை வளமாக்கவும், மக்களின் வறுமையைப் போக்கவும் இந்த "திடீர்' ஊழல் கோடீஸ்வரர்களை நம்புகிற வாக்காளப் பெருமக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டால் மட்டும்தான், நாடும் செழிக்கும், நாமும் உயர்வோம்!

...............................

இப்போதும் விழித்துக் கொள்ளவில்லை என்றால்.............?

என்ன செய்யப்போகிறீர்கள்? கொஞ்சம் உரக்கச்சொல்லுங்களேன்!

இன்னும் எத்தனை காலம் தான் ஏமா(ற்)றுவார் இந்த நாட்டிலே...?

தினமணி தலையங்கம் : என்னதான் நடக்கிறது?

"சட்டம் வளைக்கப்படும்போது, ஆட்சியாளர்கள் சமூக விரோதிகளையும், சட்டமீறல்களையும் பாதுகாக்க முற்படும்போது, நீதிமன்றம் வரம்பு மீறி செயல்பட வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டு விடுகிறது. மக்களால், மக்களின் நலனுக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மக்கள் அரசு, ஆட்சியையும் அதிகாரத்தையும் மக்களின் நல்வாழ்வுக்காகப் பயன்படுத்தாமல், தங்களையும், தங்களைச் சார்ந்தவர்களையும் வளப்படுத்திக் கொள்வதற்காகப் பயன்படுத்த முற்படும்போது, நீதி நிலை தடுமாறி விடாமல் காப்பாற்றுவதற்காக நீதிமன்றம் வரம்பு மீறுவதில் நாம் தவறு காண முடியாது.

கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே, பல்வேறு பிரச்னைகளில் நீதித் துறை தனது அதிகார வரம்பை மீறி, நிர்வாகத்தின் செயல்பாடுகளைக் கண்காணிக்க வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்ட வண்ணம் இருக்கிறது. 1991-ல் உச்ச நீதிமன்றத்தின் நேரடிக் கண்காணிப்பில் ஜெயின் ஹவாலா வழக்கில் விசாரணை நடத்தப்பட்ட போது, தில்லி உச்ச நீதிமன்றத்துக்குப் போதுமான ஆவணங்களை மத்திய புலனாய்வுத் துறை அளிக்காமல் வழக்குத் தள்ளுபடி செய்யப்பட வழிகோலியது.

முதல் முதலாக ஒரு வழக்கில், மத்திய புலனாய்வுத் துறை வழக்கு விசாரணை பற்றிய எந்தத் தகவலையும் பிரதமரின் அலுவலகத்துக்குத் தெரிவிக்கக்கூடாது என்றும், மத்திய ஊழல் கண்காணிப்பு ஆணையத்தின் நேரடிப் பார்வையில் விசாரணை தொடரப்பட வேண்டும் என்றும், தனது வரம்பை மீறி உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவு பிறப்பித்தது

இந்த வழக்கில்தான்.2ஜி அலைக்கற்றை ஒதுக்கீடு (ஸ்பெக்ட்ரம்) விசாரணையிலும் அதேபோல, மத்திய புலனாய்வுத் துறை முறையாக விசாரணை நடத்தாமல் காலம் கடத்துவதை சகித்துக் கொள்ள முடியாமல், உச்ச நீதிமன்றம் தலையிட்டுத் தனது நேரடி மேற்பார்வையில் விசாரணையைத் தொடர உத்தரவு பிறப்பித்திருக்கிறது. கடந்த அக்டோபர் 2009-ல் குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்தும்கூட, மத்திய புலனாய்வுத் துறை தனது கடமையைச் சரிவரச் செய்யாமல் இருக்கும் காரணத்தால் உச்ச நீதிமன்றமே தலையிட்டு விசாரணையை முடுக்கி விட வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டது.

இதோ இப்போது அடுத்தபடியாக ஹசன் அலிகான் விவகாரம், நமது அரசின் அவலங்களை சந்தி சிரிக்க வைத்திருக்கிறது. தேசத்தை எதிர்நோக்கும் மிகவும் முக்கியமான பிரச்னைகளை மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான மத்திய அரசு எந்த அளவு மெத்தனத்துடனும், அக்கறையே இல்லாமலும் கையாள்கிறது என்பதற்கு இந்த ஹசன் அலிகான் விவகாரம் ஒரு சிறந்த உதாரணம்.கடந்த மக்களவைத் தேர்தலுக்கு முன்பிருந்தே, வெளிநாட்டு வங்கிகளில் பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்தியர்களின் கறுப்புப் பண விவகாரம் மிகப்பெரிய சர்ச்சையாகத் தொடர்கிறது.

தேர்தலின்போது, நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால், உடனடியாக வெளிநாட்டு வங்கிகளுடன் தொடர்பு கொண்டு அங்கே பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் கறுப்புப் பணத்தை வெளிக்கொணர்வோம் என்று பிரதமரும், நிதியமைச்சரும் பேசிய வீர வசனங்கள் ஏராளம் ஏராளம்.தேர்தல் முடிந்து ஆட்சி அமைத்ததும் ஒரேயடியாக பல்டி அடித்து விட்டார் நிதியமைச்சர்.

இந்தத் தகவல்களை வங்கிகள் தர மறுக்கின்றன என்றும், அப்படியே தந்தாலும் அந்தத் தகவல்கள் வருமான வரி மீறல்களாக இருந்தால் மட்டுமே பயன்படுத்திக் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று அந்த வங்கிகள் நிபந்தனை விதிப்பதாகவும் கூறினார் நிதியமைச்சர். ÷ஏறத்தாழ 72 லட்சம் கோடி ரூபாய், வெளிநாடுகளில் நமது இந்தியர்களின் கறுப்புப் பணம் வங்கிகளில் போடப்பட்டிருப்பதாக அதிகாரபூர்வமற்ற தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

இப்படிப் போடப்பட்டிருக்கும் பணம் நமது அரசியல்வாதிகளின் "பினாமி' பணம்தான் என்பதைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதும் இல்லை. அதனால்தானோ என்னவோ, இந்தப் பணத்தை இந்தியாவுக்குத் திரும்பப் பெற்று எடுத்து வரவோ, சம்பந்தப்பட்ட நபர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கவோ அரசு தயங்குகிறது.

ஹசன் அலிகான், புனேவில் உள்ள குதிரைப் பண்ணை அதிபர். இவர் பெயரில் ஸ்விஸ் வங்கியில் 800 கோடி ரூபாய் இருப்பதற்கான ஆதாரங்கள், 2007-ல் வருமானவரித் துறை இவரது வீட்டை சோதனை போட்டபோது கிடைத்தது. அந்த ஆதாரத்தின் அடிப்படையில் வட்டியு ம் அபராதமும் வரியுமாக ரூ.50,000 கோடி உடனடியாக அடைக்கும்படி வருமானவரித் துறை இவருக்குத் தாக்கீது அனுப்பியது.இவ்வளவு நடந்ததே, இந்தத் தொகையை வசூலிக்கவோ, ஸ்விஸ் வங்கியிலிருந்து அந்தக் கறுப்புப் பணத்தை மீட்கவோ அரசு ஏதாவது நடவடிக்கை எடுத்ததா என்றால் இல்லை.

ஒருவர் பொது நல வழக்குத் தொடர்ந்து பிரச்னை உச்ச நீதிமன்றத்துக்கு வந்தது. நீதிபதிகள், ""இந்த தேசத்தில் என்னதான் நடக்கிறது?'' என்று வாய்விட்டுத் தங்கள் ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தி, ராணுவத் தளவாடத் தரகர் ஆன்டன் கசோகி உள்ளிட்டவர்களுடன் தொடர்புடைய ஹசன் அலிகானை பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டத்தில் கைது செய்து, பின்னணியை விசாரிக்க உத்தரவிட்டனர்.மத்திய அமலாக்கப் பிரிவு, முறையான ஏற்பாடுகளைச் செய்யாமல் பெயருக்குச் சாட்சியங்களை ஜோடித்து ஹசன் அலிகானைக் கைது செய்து நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தியபோது, போதிய ஆதாரங்கள் இல்லாததால் மும்பை செஷன்ஸ் நீதிபதி எம்.எல். தஹிலியாணி, ஹசன் அலிகானை விடுதலை செய்து விட்டார்.

இன்னும் 15 நாள்கள் அவர் அமலாக்கப் பிரிவினர் அழைத்தால் விசாரணைக்கு உதவ வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் ஹசன் அலிகானுக்கு நிபந்தனை விதித்திருக்கிறது.அதற்குப் பிறகு முறையாக வழக்குப் பதிவு செய்யாமல் போனால், ஹசன் அலிகான் வெளிநாடுகளுக்குத் தப்பித்துப் போனால் ஆச்சரியப்பட எதுவுமில்லை. இது நடக்கும் என்று தெரிந்து தானே வழக்கே ஜோடித்தனர் நமது அமலாக்கப் பிரிவினர். இப்படி நடக்க வேண்டும் என்றுதானே ஆசைப்பட்டது அரசு. கைது செய்வதுபோலக் கைது செய்து, தகுந்த ஆதாரங்களைத் தராமல் ஹசன் அலிகானுக்கு விடுதலையும் வாங்கித் தரப்பட்டால், பிரச்னை ஓய்ந்து விடுமா என்ன?

நிதியமைச்சகம் நடத்தி இருக்கும் இந்தக் கபட நாடகத்தின் பின்னணி என்ன?  

ஹசன் அலிகானின் பணம் யாருடையது? இப்படி எத்தனை எத்தனையோ கேள்விகள் எழுகின்றன.÷உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் எழுப்பிய நியாயமான கேள்வியைத்தான் நாமும் எழுப்புகிறோம்-

"இந்த தேசத்தில் என்னதான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது?''

உச்சநீதிமன்றம் ஹசன் அலியின் ஜாமீனை ரத்து செய்தவுடன், ஹசன் அலி "காணாமல் போய்விட்டதாக" அதிகாரிகள் தெரிவித்ததாக என்டிடீவீ செய்தி சொல்கிறது.
 

கண்முன்னால் நடப்பது தெரிந்தாலும் கூட, வெளிநாட்டுக்காரன் வந்து சொன்னால் தான் நம்புவோம் என்றிருப்பது இந்திய ஜனங்களின் தனித் தன்மை போல இருக்கிறது!இந்திய அரசியலும் கூட, அந்த லட்சணத்தில் தான் இருக்கிறது. விக்கிலீக்ஸ் என்று, அமெரிக்க தூதரகங்களில் இருந்து அமெரிக்க அரசுக்கு அனுப்பப்பட்ட ரகசியத் தகவல்கள் (கேபிள்கள் என்று சொல்லப் படுகின்றன) கூந்தல் கறுப்பு, குங்குமம் சிவப்பு என்று எவனோ ஒருகவிஞன் ஒரு சினிமாப் படத்துக்குப் பாட்டு எழுதிய பிறகுதான் தெரிய வந்த மாதிரி, இங்கே நடக்கும் கூத்துக்கள் கூட அங்கே இருந்து இறக்குமதியானபிறகுதான் உறைக்க ஆரம்பித்திருக்கிறதாம்! ஹிந்து நாளிதழ் உபயத்தில் இறக்குமதி செய்யப்படும் இந்த விக்கிலீக்ஸ்... கூந்தல் கறுப்பு! குங்குமம் சிவப்பு ரகசியங்கள் என்னதான் சொல்கிறதாம்? 2008 ஆம் ஆண்டில் நம்பிக்கையில்லாத்தீர்மானத்தை எதிர்கொள்வதற்காக, சுயேச்சை மற்றும் சிறிய கட்சிகளின் எம்பிக்களைக் காங்கிரஸ் அரசு விலைகொடுத்து வாங்கியதாம்! கண்டனூர் பானாசீனாவின் மகன் மற்றும் மதுரை இளவரசர் அழகிரி தேர்தலில் ஓட்டுக்குப் பணம் கொடுத்தார்களாம்! அப்சல் குருவைத்தூக்கில் இட்டால் முஸ்லிம் ஓட்டுக்களை இழந்துவிடுவோமென்று காங்கிரஸ் அரசு அஞ்சுகிறதாம்! 26/11 மும்பை நகரில் தீவீரவாதிகள் நடத்திய தாக்குதல்களின் போது, தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்வதில் தவிர்க்க முயன்று அப்புறம் மாறியதாம்! எம்கே நாராயணனை அமெரிக்க தூதர் சந்தித்தபிறகு, பாகிஸ்தான் விவகாரத்தில் (என்ன முடிவெடுப்பதென்பதில்) பிரதமர் மன்மோகன் சிங் தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருந்தது தெரிய வந்ததாம்! 2006 இல் கேபினெட் மாற்றம் செய்யப்பட்டபிறகு, மத்திய அமைச்சரவை அமெரிக்கச் சார்புடன் இருந்ததாம்! ஐமு கூட்டணிக் குழப்பம், மேற்காசிய விவகாரங்களில் முஸ்லிம்களைத் திருப்தி செய்யும் நோக்கத்துடனேயே கொள்கைகளை வகுத்ததாம்! காங்கிரஸ் தலைமை, ஹிந்தி பெல்ட் என்றழைக்கப்படுகிற பகுதகளில் ஜனங்களோடு சேர்ந்து செயல்படத் தயங்குகிறதாம்!

"கை" கொடுக்குமா? கழுத்தறுக்குமா? தேர்தல் வினோதங்கள்!

***இந்தப்பதிவை வெளியிட்டபிறகு, இரண்டாம் கட்டப்பேச்சுவார்த்தை நடத்த அறிவாலயம் சென்ற காங்கிரஸ் ஐவர் குழு, திமுக தலைவரைச் சந்திக்காமலேயே திரும்பிவிட்டதாகவும், இன்னும் இரண்டு நாட்களில் மறுபடி பேசவிருப்பதாகவும் தொலைக்காட்சியில் செய்தி ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது.

இது தினமணியில் இன்றைக்கு  வெளியாகி இருக்கும் ஒரு செய்திக் கட்டுரை. இந்தக் கட்டுரையில், முதுகெலும்பே இல்லாத காங்கிரசுக்குக் கூட, சீட்டுப்
பேரம் பேசுவதில் வந்திருக்கும் தைரியம், முன்னேற்பாடு பற்றிக் கொஞ்சம் சுவாரசியமான தகவல்கள் இருக்கின்றன. 

அதைவிட, பாமகவுக்கு ஒதுக்கியிருக்கும் சீட் எண்ணிக்கையை வைத்து, அதற்குக் குறைந்தபட்சம் பன்னிரண்டு சதவீத வாக்குவங்கியாவது இருக்க வேண்டுமே, இருக்கிறதா என்ற கேள்வி எழுந்திருக்கிறது பாருங்கள்! அதுதான் முக்கியம்!
----------------------------------------------------
கோபத்தில் காங்கிரஸ்; தயக்கத்தில் திமுக!

அஜாதசத்ரு

First Published : 25 Feb 2011 03:22:39 AM IST

காங்கிரஸ் கட்சியின் சார்பில் தேர்தல் கூட்டணி குறித்துத் திமுகவுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த அமைக்கப்பட்ட ஐவர் குழு, திமுக தரப்பினருடன்
முதல் கட்டப் பேச்சுவார்த்தைகளை முடித்துவிட்ட நிலையில், பரஸ்பரம் உற்சாகமும், நம்பிக்கையும் அதிகரிப்பதற்குப் பதிலாகச் சந்தேகமும்,
வெறுப்பும் ஏற்பட்டிருப்பதுதான் பார்வையாளர்களை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியிருக்கிறது.

காங்கிரஸ் கட்சியினர் சார்பில் அமைக்கப்பட்ட ஐவர் குழு, திமுகவுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த அண்ணா அறிவாலயத்துக்குச் சென்றது முதலே
அதிர்ச்சிக்கு மேல் அதிர்ச்சியை திமுக தலைமை எதிர்கொள்வதாக விவரமறிந்த வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. முதலில், ஐவர் குழுவின் சார்பில், தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவர் கே.வி. தங்கபாலு, காங்கிரஸ் பத்திரிகைத்தொடர்பாளர் ஜெயந்தி நடராஜன், சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஜெயக்குமார் ஆகிய மூவர் மட்டும்தான் முதல்கட்டப் பேச்சுவார்த்தைக்கு வருவார்கள் என்று எதிர்பார்த்த திமுகவுக்கு, மத்திய உள்துறை அமைச்சர் ப. சிதம்பரமும், மத்திய கப்பல் துறை அமைச்சர் ஜி.கே. வாசனும் பேச்சுவார்த்தைக்கு வந்தது முதலாவது அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

பேச்சுவார்த்தைக்கு வந்திருந்த ப. சிதம்பரம் தனது கையில் பேசவேண்டிய விஷயங்கள் பற்றிய குறிப்புடன் வந்திருந்தது திமுக அணி சார்பில்
வந்திருந்த துணை முதல்வர் மு.க. ஸ்டாலின், சட்ட அமைச்சர் துரை முருகன், அமைச்சர் பொன்முடி ஆகியோருக்கு ஏற்பட்ட அடுத்த அதிர்ச்சி.

பேச்சுவார்த்தைக்குப் புறப்படுவதற்கு முன்பே சத்தியமூர்த்தி பவனில் காங்கிரஸ் தொண்டர்கள் மற்றும் தலைவர்களுடன் கலந்தாலோசனைக் கூட்டம் நடத்தியது ஐவர் குழு. 

பெருவாரியான தொண்டர்களின் மனோநிலை இந்த முறை கூட்டணி ஆட்சிக்கான உத்தரவாதம் இல்லாமல் காங்கிரஸ் தேர்தல் களத்தில் இறங்கக்கூடாது என்பதுதான்.

""நாங்கள் ஏற்கெனவே கூட்டணியில் இருக்கிறோம். அன்னை சோனியா காந்தியே "எதிரிகளை மன்னிக்கலாம், ஆனால் துரோகிகளை மன்னிக்கக் கூடாது' என்று தன்னிடம் கூறியதாகக் கூறிய முதல்வர் கருணாநிதி, காங்கிரஸூடனான கூட்டணியை உறுதிப்படுத்திக்கொண்ட பிறகுதானே பாமக-வைப் பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைத்திருக்க வேண்டும்?'' என்பது காங்கிரஸ் தரப்பில் பரவலாக எழுப்பப்படும் கேள்வி.

"31 இடங்களை ஒதுக்குவது என்றால், அது ஏறத்தாழ 12% வாக்குகளுக்குச் சமம். பாட்டாளி மக்கள் கட்சிக்கு அவ்வளவு வாக்குகள் இருக்கிறதா?'' என்பது
இன்னொரு தொண்டரின் ஆவேசக் கேள்வி. இந்த மனக்குறைகளை உள்ளடக்கிய நிலையில்தான் ஐவர் குழு, திமுக தரப்பை சந்தித்துத் தனது கோரிக்கைகளைப் பட்டியலிட்டது.

234 தொகுதிகளில் திமுக குறைந்தது 140 தொகுதிகளிலாவது போட்டியிடுவது என்று முடிவெடுத்திருப்பதாகத் தெரிகிறது. மீதமுள்ள 94 இடங்களில் பாமகவுக்கு 31 இடங்களையும் ஒதுக்கிவிட்ட நிலையில், இருப்பது வெறும் 63 இடங்கள்தான். கடந்த முறை அதிமுக கூட்டணியில் 9 இடங்களைப் பெற்ற விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சிக்கு அவர்கள் கேட்கும் 15 இடங்கள் இல்லாவிட்டாலும் குறைந்தது 10 இடங்களை ஒதுக்கினாலும் மீதமிருப்பது 53 இடங்கள் மட்டுமே. கடந்தமுறை 48 இடங்களில் போட்டியிட்டு 34 இடங்களில் வெற்றிபெற்ற காங்கிரஸ் கட்சிக்குக் கூடுதலாக 5 இடங்களை அளித்து 53 இடங்களில் போட்டியிடச் செய்வதுதான் திமுகவின் திட்டம் என்று, திமுக தலைமைக்கு நெருக்கமானவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள்.

காங்கிரஸ் கட்சியின் கோரிக்கைகள் வேறு மாதிரியாக இருக்கின்றன. பாமகவுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட 31 தொகுதிகள் என்பது 5 மக்களவைத் தொகுதிக்குச் சமம். கடந்த மக்களவைத் தேர்தலின் அடிப்படையில் பார்த்தால், 15 மக்களவைத் தொகுதிகளில் போட்டியிட்ட காங்கிரஸூக்கு 90 தொகுதிகள் ஒதுக்கப்பட வேண்டும் என்கிறார்கள். கார்த்தி சிதம்பரத்தின் கோரிக்கைப்படி, ""ஒரு மக்களவைத் தொகுதிக்கு 2 இடங்கள் என்று பெற்றுக்கொண்டாலும், காங்கிரஸூக்கு 78 இடங்கள் தரப்பட வேண்டும் என்பதுதானே நியாயம்?''

கடந்த தேர்தலில் இருந்த நிலையில் திமுக இப்போது இல்லை. "ஸ்பெக்ட்ரம்' ஊழல் உள்ளிட்ட பல பிரச்னைகளில் சிக்கித் தவிக்கும் ஆளும்கட்சியின் ஒரே கவசம் காங்கிரஸ் மட்டும்தான். ""இத்தனை பிரச்னைகளுக்கு நடுவிலும், நாங்கள் கூட்டணிக் கட்சி என்பதால் "கை' கொடுக்கும்போது, அதற்குத் தகுந்தாற்போல இடங்களையும் திமுக தரத்தானே வேண்டும்?'' என்கிற காங்கிரஸின் கோரிக்கை திமுக தலைமையை எரிச்சலூட்டாமல் என்ன செய்யும்?

"ஒவ்வொரு முறையும் ஆட்சியைக் கைப்பற்றவும், குறைந்தபட்சம் ஆட்சியில் பங்கு பெற்று அதன் மூலம் கட்சியைத் தமிழகத்தில் மீண்டும் பலப்படுத்தவும்
கிடைத்த வாய்ப்புகளை, எங்கள் தலைமை நழுவவிட்டு விட்டது. இந்த முறையும் எங்களது முதுகில் ஏறி அவர்கள் வெற்றிக்கனியை எட்டிப் பிடித்து விட்டு, எங்களைத் தோளில் சவாரி செய்கிறோம் என்று நையாண்டி பேச விடுவதாக இல்லை'' என்பது காங்கிரஸ் தொண்டர்களின் ஒருமித்த குரலாக இருக்கிறது. தாங்கள் அதிக இடங்களில் போட்டியிடுவதும், திமுக முன்பை விடக் குறைந்த இடங்களில் போட்டியிடுவதும்தான் கூட்டணி ஆட்சிக்கு வழிகோலும் என்கிற காங்கிரஸின் கணக்கு, திமுகவிடம் வைத்திருக்கும் கோரிக்கையில் தெரிகிறது.

"வெற்றி பெற்றால் கூட்டணி ஆட்சி என்று அறிவிப்பு. மூன்றில் ஒரு பங்கு, அதாவது 78 இடங்கள். வெற்றிபெற்று அமைச்சரவை அமைத்தால் அதிலும் மூன்றில் ஒரு பங்கு அமைச்சர்கள். குறைந்தபட்ச செயல்திட்டம். காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைமையில் கூட்டணிக் கட்சிகளின் ஒருங்கிணைப்புக் குழு என்று பல நிபந்தனைகளைக் காங்கிரஸ் திமுகவுக்கு விதிப்பதாகவும், இதைக் கேட்டு திமுக தரப்பு விதிர்விதிர்த்துப்போய் இருப்பதாகவும் தெரிவிக்கிறார்கள் அரசியல் பார்வையாளர்கள்.

முதல்வர் கருணாநிதி தில்லி சென்று, சோனியா காந்தியைச் சந்திக்கச் சில மணிநேரம் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது என்பதுதான் வெளியில் வந்த செய்தி. கோல்ஃப் விளையாடிக்கொண்டிருந்த ராகுல் காந்தியும் தங்களது சந்திப்பின்போது இருக்க வேண்டும் என்று சோனியா விரும்பியதுதான் இந்தக்
காத்திருப்புக்குக் காரணம் என்பது பலருக்கும் தெரியாது. மேலும், காங்கிரஸின் கோரிக்கைகள் அனைத்துமே ராகுல் காந்தியின் ஒப்புதலுடன்தான்
வைக்கப் படுகின்றன என்றும் கூறப்படுகிறது.

"திமுக தரப்பு எங்களது கோரிக்கையை நிராகரிப்பதால் நஷ்டம் திமுகவுக்குத்தான். எங்களுக்கு இப்போதும் பதவி இல்லை. தனியாகப் போட்டியிட்டாலும் பதவி இல்லை, அவ்வளவுதானே. 1977-ல் நாங்கள் தனித்துப் போட்டியிட்டபோது 27 இடங்களிலும், 1989-ல் தனித்துப் போட்டியிட்டபோது 26 இடங்களிலும் வெற்றி பெற்றோம். 2001-ல் அதிமுகவுடன் கூட்டணி அமைத்தபோது தமாகாவும் காங்கிரஸூமாக 30 இடங்களிலும், 2006-ல் திமுக கூட்டணியில் போட்டியிட்டபோது 34 இடங்களிலும் வெற்றி பெற்றிருக்கிறோம்.  இந்த முறை மூன்றாவது அணி அமைத்துப் போட்டியிட்டாலும் ஏறத்தாழ அதே இடங்களில் வெற்றிபெற முடியும்'' என்று நம்பிக்கை தெரிவித்தார் முன்னாள் மத்திய அமைச்சர் ஈ.வி.கே.எஸ். இளங்கோவனின் ஆதரவாளர் ஒருவர்.

ஒருவேளை திமுக தனது கோரிக்கைகளை ஏற்காவிட்டால் மூன்றாவது அணி அமைத்துப் போட்டியிட காங்கிரஸ் தயங்காது என்று தில்லியிலிருந்து கிடைக்கும் சமிக்ஞைகளும் தெரிவிக்கின்றன. காங்கிரஸ் மூன்றாவது அணி அமைக்குமானால், அதிமுகவுடன் முதல்கட்டப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியிருக்கும் தேமுதிகவேகூட அந்த அணிக்கு வரக்கூடும். ஏன், அதிமுகவே, காங்கிரஸூடன் கூட்டணி ஆட்சிக்குப் பச்சைக்கொடி காட்டக்கூடும் என்று காங்கிரஸ் தலைவர்கள் வெளிப்படையாகப் பேசத் தொடங்கிவிட்டனர்.

"காங்கிரஸ் தொண்டர்கள் மத்தியிலும் சரி, அதிமுக தொண்டர்கள் மத்தியிலும் சரி, பரஸ்பரம் இருக்கும் நட்புறவும் தோழமையும், திமுகவுக்கும்
காங்கிரஸூக்கும் கிடையாது.  தலைவர்கள் மத்தியிலும் தொண்டர்கள் மத்தியிலும் வேண்டாவெறுப்பாகத் கைகோத்துக் கொண்டிருக்கிறார்களே தவிர, மனத்தளவில் தொண்டர்கள் அதிமுக - காங்கிரஸ் உறவைத்தான் விரும்புகிறார்கள்'' என்கிறார் மூத்த காங்கிரஸ் தலைவர் ஒருவர்.

காங்கிரஸ் கட்சியின் ஆதரவுடன் ஐந்து ஆண்டுகள் "மைனாரிட்டி' ஆட்சி நடத்திய திமுக, காங்கிரஸூக்கு அதிக இடங்களைத் தராமல் இருக்க "சதி' செய்கிறது என்கிற குமுறலும் கோபமும் காங்கிரஸôர் மத்தியில் பரவலாகவே காணப்படுகிறது. காங்கிரஸ் தலைமையும் திமுகவிடம் பல பிரச்னைகளில் கோபமாக இருப்பதாகக் கூறப்படும் நிலையில், திமுக வகுக்கும் வியூகம்தான் என்ன?

நாளை: திமுகவின் தயக்கம்!

--------------------------------

நங்கவள்ளி: தாரமங்கலம் அரசு ஆரம்ப சுகாதார நிலைய திறப்பு விழாவில், தி.மு.க., அமைச்சர், பா.ம.க., எம்.எல்.ஏ.,க்கள் முன்னிலையிலேயே, அவர்களது கட்சி நடவடிக்கையை, "புட்டு புட்டு' வைத்தார். இது, மேடையில் இருந்த சேலம் மாவட்ட பா.ம.க., எம்.எல்.ஏ.,க்களை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது

இங்கே



கூட்டணி தர்மம் எல்லாம் காங்கிரசோடு மட்டும் தான் போல இருக்கிறது! பாமக வேறுவழி, போக்கிடம் இல்லாமல் சகித்துக் கொள்ள வேண்டியதுதான் போல!!

இதுவரை இருந்த இது இங்கே அது எங்கே என்ற கேள்விகளுக்கு  முற்றுப் புள்ளி வைக்கும் விதத்தில் காங்கிரசோடு திமுக இரண்டாவது கட்ட சீட் பேரத்தை இன்றிரவு நடத்துகிறது. ரொம்பவுமே சிலுப்பிக் கொண்டிருந்த தேதிமுக, அதிமுகவுடன் சேர்ந்து கூட்டணி அமைப்பது உறுதியாகிவிட்டது. மூன்றாவது அணி அல்லது ஒரு மாற்று ஏற்பாடுக்கு, ரிஸ்க் எடுக்க எவருமே தயாராக இல்லை என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது.

தேர்தல் களம் ரெடியாகிறது!

என்ன செய்யப்போகிறீர்கள்? இன்னும் இலவசங்களில், வெற்று வாக்குறுதிகளிலேயே ஏமாந்து கொண்டிருக்கப் போகிறீர்களா?

விழித்துக் கொள்ளப் போகிறீர்களா? கொஞ்சம் உரக்கச்சொல்லுங்களேன்!!

தீர்ப்புகளும் தீர்வுகளும் ....!தினமணி தலையங்கம்

தினமணி தலையங்கம்: தீர்ப்பு அல்ல தீர்வு!

First Published : 19 Feb 2011 12:47:56 AM IST

"கடந்த சில நாள்களாக எகிப்து புரட்சி, ஆன்டிரிக்ஸ்-தேவாஸ் எஸ்-பாண்டு ஸ்பெக்ட்ரம் ஒப்பந்தம், சட்டப்பேரவைத் தேர்தலுக்காக அரசியல் கட்சிகளின் கூட்டணிப் பேச்சுகள், தமிழக மீனவர்கள் இலங்கையில் கைது என பல்வேறு பிரச்னைகளின் தீவிரத்தில், கவனம் பெறாமல் போன சம்பவங்களில் ஒன்று - கர்நாடக மாநிலத்தில் 5 சுயேச்சை எம்எல்ஏ-க்களின் தகுதிநீக்கம் செல்லும் என்று கர்நாடக உயர் நீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பு. 

கர்நாடக மாநிலத்தில், பாஜக ஆட்சிக்கு எதிராக சில ஆளும்கட்சி எம்எல்ஏ-க்கள் புறப்பட்டபோது, அவர்களுடன் சேர்ந்து கொண்ட 5 சுயேச்சை எம்எல் ஏ-க்களும் பாஜக அரசுக்கு அளித்துவந்த ஆதரவை விலக்கிக் கொள்வதாக கர்நாடக ஆளுநரிடம் கடிதம் கொடுத்தனர். அக்டோபர் 10-ம் தேதி நம்பிக்கை இல்லாத் தீர்மானம் அவையில் வாக்கெடுப்புக்கு விடப்படும் சிலநிமிடங்களுக்கு முன்பாக, தங்களுக்கு எதிராக ஆளுநரிடம் கடிதம் கொடுத்த பாஜக எம்எல்ஏக்கள் மற்றும் சுயேச்சை எம்எல்ஏ-க்களை பதவியிலிருந்து நீக்குவதாக சட்டப்பேரவைத் தலைவர் கே.ஜி. போப்பையா அறிவித்து, அவர்களை வெளியேற்றிய பின்னர் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டது. இதில் எடியூரப்பா தலைமையிலான பாஜக அரசு தப்பிப் பிழைத்தது. 

பாஜக எம்எல்ஏ-க்களை கட்சித் தாவல் தடை சட்டத்தின் கீழ் நீக்கம் செய்ததை ஏற்றுக்கொள்ள முடியும். ஆனால், சுயேச்சை எம்எல்ஏ-க்களை எப்படிக் கட்சித் தாவல் தடை சட்டத்தின் கீழ் பதவி நீக்கம் செய்ய முடியும் என்பதே பெரிய கேள்வியாக இருந்தது. இந்தப் பிரச்னைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும்விதமாக, கர்நாடக நீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பு இவர்கள் 5 பேரையும் பேரவைத் தலைவர் தகுதி நீக்கம் செய்த உத்தரவு செல்லும் என்று உறுதிப்படுத்தி இருக்கிறது. இன்றைய அரசியல் சூழலில் சுயேச்சை மற்றும் கூட்டணிக் கட்சிகளின் ஆதரவு குறித்த மாற்றுச் சிந்தனையை உறுதி செய்துள்ளது என்பதால் இந்தத் தீர்ப்பு மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. 

எடியூரப்பா தலைமையிலான பாஜக அரசுக்கு ஆதரவு தந்த 5 எம்எல்ஏ-க்களும் பாஜக கட்சியின் அங்கத்தினராக இல்லை என்றாலும்கூட, அரசின் முக்கிய பொறுப்புகளை வகித்ததோடு, பாஜக கட்சிக் கொறடாவின் கட்டுப்பாட்டில் செயல்பட்டதாலும், சட்டப்பேரவை பாஜக உறுப்பினர்களின் கூட்டங்களில் பங்கேற்றுள்ளதாலும், இவர்களைக் கட்சித் தாவல் தடை சட்டத்தின்கீழ் தகுதிநீக்கம் செய்தது சரியே என்று கூறப்பட்டுள்ள இத்தீர்ப்பு, இனி எந்தவொரு சுயேச்சை எம்எல்ஏ-வும் அரசுக்கு ஆதரவு தந்துவிட்டு, ஆட்சியில் லாபமும் பெற்ற பிறகு, மேலும் ஒரு கூடுதல் ஆதாயத்துக்காக விலைபோகவும் ஆட்சிக்கு எதிராகத் திரும்பவும் முடியாது என்பதைச் சூடுபோட்டதுபோல மிகத் தெளிவாகச் சொல்லிவிட்டது. 

நிபந்தனையற்ற ஆதரவு என்று தெரிவித்த பின்னர் அந்த ஆட்சிக் காலம் முழுவதற்கும் உடன் நிற்கவும், அதன் தவறுகளுக்குப் பொறுப்பேற்கவும் வேண்டும் அல்லது ஆட்சிக்கு வெளியிலிருந்து ஆதரவு தருகிறேன், ஆனால் அதன் தவறுகளுக்குப் பொறுப்பேற்க மாட்டேன் என்று அறிவித்து விலகி நிற்கவாகிலும் வேண்டும். இதைச் செய்யாமல், எதிர்க்கட்சியின் மகிழ்ச்சிக்காக சோரம் போவது, மக்களாட்சித் தத்துவத்தையே கேலிக்கு உள்ளாக்குகிறது என்பது உண்மையே. 

இந்தத் தீர்ப்பு சுயேச்சை எம்எல்ஏ-க்கள் குறித்தது என்றாலும்கூட, இதனை இந்திய அரசியல் நிர்ணயச் சட்டத்தினை ஆன்ம உணர்வுடன் பார்க்கும்போது, கூட்டணிக் கட்சிகளுக்கும் பொருந்தும் என்றே தோன்றுகிறது. சுயேச்சைகள் தேர்தலுக்குப் பிறகுதான் ஒரு அரசுக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கின்றனர். ஆனால், கூட்டணிக் கட்சிகள் தேர்தலுக்கு முன்பே மக்களிடம் நாங்கள் ஓர் அணி என்று காட்டிக் கொள்கின்றன. இந்தக் கூட்டணியில் உள்ள சில கட்சிகள் தனித்து போட்டியிட்டால், ஒரு தொகுதியில்கூட வெற்றிபெற முடியாது என்பது திண்ணம். ஆனால், அந்தக் கட்சிக்கு மற்ற கட்சிகளின் ஆதரவாளர்களும் வாக்களிக்கின்றனர் என்பதும், அதனால்தான் இவர்களால் வெற்றியே பெற முடிந்தது என்பதையும் கணக்கில் கொண்டால், அந்தக் கூட்டணி ஆட்சியில் அமரும்போது அதனுடன் கடைசி வரையிலும் இவர்கள் இருந்தே ஆக வேண்டும் என்பதுதான் நியாயம். 

ஒருவேளை அந்தச் சிறிய கட்சிக்கு, ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருப்போர் மக்கள் விரோதமாகச் செயல்படுவதாகத் தோன்றினால், ஆட்சிப் பொறுப்பு, அமைச்சர் பொறுப்புகளைத் துறந்துவிட்டு விலகி நிற்கலாமே தவிர, கூட்டணியைவிட்டு வெளியேறி, இன்னொரு அரசுக்கு கட்சி என்ற அளவில் ஆதரவு தெரிவிப்பது சரியாக இருக்க முடியாது. ஆகையால், இது ஒரு நம்பிக்கைத் துரோகம், கட்சித் தாவல் என்றும் சொல்ல இடம் இருக்கிறது. 

கட்சித் தாவல் தடுப்புச் சட்டம் பற்றிய மறுசிந்தனை நிச்சயமாகத் தேவைப்படுகிறது. மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம், மக்கள் பிரதிநிதிகளைப் பற்றித்தான் பேசுகிறதே தவிர, கட்சிகளைப் பற்றிப் பேசவில்லை. கட்சியின் சின்னத்தில் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டாலும், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரின் முதல் கடமை தன்னைத் தேர்ந்தெடுத்த தொகுதியின் வாக்காளர்களுக்குச் சேவை செய்வதுதானே தவிர, கட்சிக்கு விசுவாசமாக இருப்பது என்பது முரண்.

வெகுஜன விரோத அரசு அல்லது செயல்பாடுகளைக் கட்சித் தாவல் தடை சட்டம் பாதுகாக்கிறது என்கிற குறைபாட்டையும் மறுப்பதற்கில்லை. 

தவறான நபர்களைத் தங்களது வேட்பாளர்களாகத் தேர்ந்தெடுக்காத அளவுக்கு மக்கள் மத்தியில் விழிப்புணர்வை 64 ஆண்டுகளாகியும் நாம் ஏற்படுத்தாமல் இருப்பதுதான் மிகப்பெரிய குறை. கட்சித் தாவல் தடை சட்டம் பற்றிய மறுபரிசீலனையும், மக்களாட்சித் தத்துவம் பற்றிய விழிப்புணர்வும் ஏற்படாத நிலையில், இந்தத் தீர்ப்பு ஏற்புடையது. ஆனால், நீதிமன்றங்களின் வழிகாட்டுதல்படியும், சட்டத்தின் பயமுறுத்தலினாலும் மக்களாட்சியை நிலைநிறுத்திவிட முடியாது.

இடையறாத விழிப்புணர்வு மட்டும்தான் மக்களாட்சியின் மிகப்பெரிய பாதுகாப்பாக இருக்க முடியும்"

தொலைக்காட்சிகள் வந்த பிறகு, அச்சு ஊடகங்கள், குறிப்பாக நாளிதழ்களில் தலையங்கம் வெளியாவது, அது வாசகருக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயத்தின் மீது கவனத்தை ஈர்ப்பதாகவும், எது சரியாக இருக்கும் என்பதைப் பயிற்றுவிக்கும் தளமாகவும் இருந்ததெல்லாம் கதையாய்ப் பழங்கனவாய்ப் போய்விட்டது. இன்றைக்கு நாளிதழ்களில் தலையங்கங்கள் அவ்வளவாக வெளியாவதில்லை, வாசகர்களும் அப்படி ஒன்று  இருந்ததே, இப்போது காணோமே என்று தேடுவதில்லை.உண்மையைச் சொல்லப்போனால், தன்னை வெகுவாகப் பாதிக்கிற ஒரு அரசியல் நிகழ்வு அல்லது ஊழல் பற்றிய செய்திகளில் கூட, ஒரு பொழுதுபோக்கும் அம்சத்தை, டீக்கடைகளில் வெறும் பேச்சாகப் பேசிவிட்டு அப்புறம் மறந்து போய்விடுகிற ஒன்றாகத் தான்,நாம் தொடர்ந்து மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டு மழுங்க அடிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம்.

தமிழில் வெளியாகும் நாளிதழ்களில் தினமணி ஒன்று தான் இன்றைக்கும் கொஞ்சம் பொறுப்பான விதத்தில் செய்திகளையும், பொறுப்புள்ள தலையங்கங்களையும் வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. சர்குலேஷன் அடிப்படையை வைத்துப் பார்த்தால், தினமணிக்கு இன்றைய நிலவரப்படி, குறிப்பிட்டுச்சொல்கிற இடத்தை தமிழக மக்கள் அளிக்கவில்லை என்றுதான் சொல்லத் தோன்றும். 

ஆனால், புறக்கணித்துவிட முடியாதபடி வீரியத்துடனும், நேர்மையுடனும் தினமணி நாளிதழின் தலையங்கங்கள் இருப்பதால் தான், அவ்வப்போது இந்தப்பக்கங்களில் வெளிவருகின்றன.

வீரியத்தைத் தாங்க முடியாததனால் தான், சில அரசியல் தலைகள், எழுத்தில் இருக்கும் விஷயங்களை விட்டு விட்டு, எழுதியவரின் ஜாதியைத் தொட்டுப் பேசி,சொல்லப் பட்டவைகளில் இருந்து திசைதிருப்பும் வேலைகளைச்  செய்து கொண்டிருப்பது, சராசரி மனிதனுக்குப் புரிந்துமே கூட அதைக் குறித்து ஒன்றும் செய்ய முடியாதவனாக இருப்பது,ஒரு சமுதாயத்துக்கு நல்லது அல்ல.

எங்கே போகிறோம்? என்ன செய்யப் போகிறோம்?